Anıt ve altındaki müze, o gün saldırılarda öldürülen 2.977 kişiyi ve 26 Şubat 1993'teki World Trade Center bombalamasında öldürülen altı kişiyi anıyor. Anıt saldırıların onuncu yıl dönümünde açılış töreniyle adandı ve ertesi gün halka açıldı; müze 2014'te onu izledi: 15 Mayıs'ta adandı ve 21 Mayıs'ta ziyaretçilere açıldı.
Reflecting Absence adlı tasarım, mimar Michael Arad ile peyzaj mimarı Peter Walker'ın eseri; 2004'te 63 ülkeden gönderilen 5.201 öneri arasından seçildi. Her havuz yaklaşık bir akrelik alanı kaplıyor ve bir kulenin oturduğu yeri dolduruyor; kaybedilen hayatları ve saldırıların geride bıraktığı boşluğu simgeliyor. Havuzların kenarları boyunca şelaleler akıyor; seslerinin şehrin gürültüsünü bastırıp düşünmek için bir alan bırakması amaçlanıyor. Havuzların çevresindeki meydana 400'den fazla bataklık beyaz meşesi dikilmiş; ağaçlar küçük korulara ve açıklıklara açılan sıralar hâlinde duruyor ve yaprakları sonbaharda altın rengine dönüyor.
2.983 kurbanın adı, iki havuzun çevresindeki 152 bronz korkuluğa, hepsi Optima yazı karakteriyle kazınmış. Adlar alfabetik sırada değil. Bir algoritma onları “anlamlı yakınlıklar” içinde yerleştirdi: o sabah birlikte olanları, birlikte çalışanları ya da aileleri yaklaşık 1.200 talepte yan yana görünmelerini isteyenleri bir araya getirdi. Kuzey Havuzu'nda Kuzey Kule'dekilerin, o kuleye çarpan American Airlines'ın 11 sefer sayılı uçağındakilerin ve 1993 kurbanlarının adları yer alıyor; Güney Havuzu'nda ise Güney Kule'dekiler, United Airlines'ın 175 sefer sayılı uçağındakiler, Pennsylvania'da Shanksville yakınlarına düşen 93 sefer sayılı uçaktakiler, American Airlines'ın 77 sefer sayılı uçağındakiler ve Pentagon'dakiler, birimleriyle birlikte listelenen ilk müdahale ekipleriyle birlikte yazılı. Hamile bir kadının adının ardından “ve doğmamış çocuğu” sözleri geliyor.
Havuzların yakınında Survivor Tree, yani Hayatta Kalan Ağaç duruyor: Ekim 2001'de enkazın içinde ağır yanmış hâlde bulunan, o sırada yaklaşık 8 fit boyunda ve tek bir canlı dalı kalmış bir Callery armudu. Bronx'taki bir fidanlıkta bakımla iyileştirildi ve Aralık 2010'da, artık 30 fit boyunda, alana geri getirildi. Meydanın güneybatı tarafında, 2019'da açılan Memorial Glade, alanda zehirli maddeler soluduktan sonra hastalanan ya da ölen kurtarma ve enkaz kaldırma çalışanlarını onurlandırıyor; yolunun kenarlarında topraktan yukarı itiliyormuş gibi görünen altı büyük taş var. Hemen yandaki Liberty Park'ta, kulelerin arasında duran ve hasar görmüş ama yıkılmamış olan, Fritz Koenig'in bronz heykeli The Sphere yer alıyor.
Müze yerin yaklaşık 70 fit (21 m) altında; içinde kulelerden kalma iki çelik “trident” bulunan, Snøhetta tasarımı cam bir pavyondan giriliyor. Aşağıda ziyaretçiler, binaya taşınan ilk eser olan Survivors' Staircase'in; Mayıs 2002'de Ground Zero'dan kaldırılan son çelik parça olan Last Column'un; aralarında ezilmiş bir itfaiye aracının da bulunduğu hasarlı acil durum araçlarının ve Hudson Nehri'ni tutan, saldırılarda sağlam kalan bulamaç duvarın açıkta bırakılmış bir bölümünün önünden geçiyor. Koleksiyon 14.000 eser, 40.000'den fazla görüntü ve 500 saatten fazla videodan oluşuyor; bunların yanında hayatta kalanların ve ilk müdahale ekiplerinin kayıtları ile her kurbanın fotoğrafı var. Aşağıdaki ana kayada, kimliği belirlenemeyen kurban kalıntılarının 2014'te şehir adli tıp kurumundan aktarılarak yerleştirildiği bir saklama alanı bulunuyor.
Sergiler, özellikle ailelere ve ilk müdahale ekiplerine daha fazla acı vermeden anıları canlandıracak biçimde planlandı; ancak o güne ait kayıtlar ve görüntüler de dahil olmak üzere bazı malzemeleri görmek ve dinlemek zor. Anıt, meydanda saldırıların tarihini, World Trade Center'ı ve tasarımdaki simgeciliği anlatan kendi rehberli turunu düzenliyor; müze girişi bu tura dahil değil.




