Tüccar Cheong Fatt Tze, konağı 19. yüzyılın sonunda Penang'da hem evi hem de işinin merkezi olarak inşa ettirdi. Cephenin ardında granit döşeli beş avlunun çevresine dizilmiş 38 oda, yedi merdiven ve 220 ahşap panjurlu pencere vardır.

Ev, İmparatorluk Dönemi mimarisini izleyen ağırlıklı olarak Çin üslubundadır, ancak Cheong dünyanın dört bir yanından malzemeleri harmanladı. Ziyaretçiler Gotik biçimli panjurlu pencereleri, Çin kesme-yapıştırma porselen süslemelerini, Stoke-on-Trent'ten gelen ve geometrik desenlerle döşenmiş enkostik yer karolarını, Glasgow'daki MacFarlane's & Co.'nun dökme demir işlerini ve Art Nouveau vitrayları seçebilir. Metal korkuluklar da bir başka Avrupa dokunuşu katar.

Planı feng shui biçimlendirdi. Evin önüne bir ek bina yerleştirildi; böylece eve T kavşağı oluşturacak biçimde bir yol yapılamayacaktı. Yağmur suyu saçaklardan tavan ve duvarlardaki borularla orta avluya, oradan da zeminin altından dışarı akıtıldı; evin ortasındaki bir basamak, ejderhanın sırtında bir yolculuğu temsil eden bir eğim oluşturur. Rengin bile bir amacı vardı: Hindistan'dan getirilen çivit boyasıyla karıştırılmış kireç nemi emer ve tropik iklimde odaları serin tutardı; ayrıca çivit, düz beyazın aksine Penang'ın bütün toplulukları tarafından değerli sayılırdı.

Ev, imar projeleri yüzünden tehlikeye girince bir grup Penang sakini onu 1989'da Cheong'un torunlarından satın aldı. Restorasyonu 2000'de UNESCO'nun kültürel mirası koruma ödülünü kazandı; konak 18 odalı bir otel ve müze olarak işletiliyor. Film yapımcıları burayı sık sık kullandı: Catherine Deneuve'lü Fransız filmi Indochine'den Glen Goei'nin The Blue Mansion'ına ve Crazy Rich Asians'a kadar.