Tarihi, Budist rahibeler için bir inziva yeri olarak kurulduğu 1934'e uzanır; ziyaretçilerin gördüğü yapı topluluğu 1998'de geleneksel Tang mimarisine uygun olarak yeniden inşa edildi. Tasarımı, Mogao Mağaraları'nda bulunan bir Sukhavati cenneti resminden esinlenir.

Binalar tamamen servi ağacından yapılmıştır ve tek bir çivi kullanılmadan ayakta durur. Bunun yerine kirişler ve konsollar, parçaları yerine kilitleyen geçmeli eklemlerle kesilmiştir; bu, geleneksel mimari ekolünün insan ile doğa arasındaki uyumu ifade etmek için kullandığı geleneksel bir Çin tekniğidir. Yapı topluluğu toplamda 33.000 metrekareden fazla alan kaplar ve aralarında bir pagoda, bir davul kulesi ve bir çan kulesinin yanı sıra bir okul ve bir kütüphanenin de bulunduğu 16 salon içerir.

Salonların içinde Sakyamuni Buda'nın, merhamet tanrıçası Guanyin'in ve öteki bodhisattvaların altın, kil, ahşap ve taştan yapılmış heykelleri bulunur. 2018'de binaları özgün tasarımlarına olabildiğince yakın göstermek için bir aydınlatma düzeni eklendi: zemin seviyesinde ve çatılarda küçük spot ışıklar, alt giriş merdivenlerinin tırabzanlarına yerleştirilmiş ışık şeritleri.

Manastırın karşısında, aynı Tang üslubunda düzenlenmiş klasik bir Çin bahçesi olan Nan Lian Bahçesi uzanır. 35.000 metrekareye yayılan bahçenin bakımını manastır üstlenir; böylece tapınak salonları ve bahçe tek bir ziyarette görülebilir.