Yer, denetim için seçilmişti: Vaud Rivierası ile İtalya'ya giden hızlı yol olan Rhône vadisi arasındaki geçide hâkim, suyun karşısında da Savoie kıyısına bakıyor; böylece buradaki bir garnizon yolu tutabiliyor ve geçenlerden geçiş ücreti alabiliyordu. Adın düz taş ya da platform anlamına gelen bir Valden sözcüğünden geldiği düşünülüyor; Castrum Quilonis olarak 1195'ten itibaren kayıtlarda geçiyor. Bugün şato, İsviçre'nin Ulusal Öneme Sahip Kültür Varlığı olarak sınıflandırdığı bir yapı ve Vaud kantonuna ait.
En eski bölümü, Burgonya'dan Büyük St. Bernard Geçidi'ne uzanan yolu denetlemek için yükseltilmiş 11. yüzyıldan kalma kare planlı bir iç kale (donjon). 1150'ye gelindiğinde bir ferman şatoyu Savoy Hanedanı'nın elinde gösteriyor; o yüzyılın ortasından itibaren Savoy kontları şatoyu yazlık konut olarak kullandı ve gölde bir gemi filosu bulundurdu. Kont II. Peter 1248'de ve 1266-7'de şatoyu büyük ölçüde genişletti; kendine özgü pencereleri de o sırada Saint George'lu Usta James tarafından eklendi.
Savoy hükümdarları burada mahkûm da tuttu. En bilineni, Cenevreli keşiş ve tarihçi, Cenevre'deki St. Victor manastırının başrahibi François de Bonivard'dı; 1530'dan itibaren altı yıl boyunca, 1536'da bir Bern ordusu şatoyu alıp bütün mahkûmları serbest bırakana kadar burada kapalı kaldı. Chillon bundan sonra, Vaud'nun Bernli yetkilileri kovduğu 1798'e kadar Bern valisinin (bailli) makamı oldu; ardından gelen Fransız işgali sırasında cephane ve silah deposu olarak kullanıldı.
19. yüzyılın sonunda şato, bir anıtı arkeoloji ve tarih yardımıyla aslına uygun biçimde yeniden inşa eden ilk projelerden birinde, 1887'de kurulan Chillon'u Restorasyon Derneği önderliğinde restore edildi. Çalışma örnek gösterildi; Alman İmparatoru II. Wilhelm, Haut-Koenigsbourg'un yeniden inşasını planlarken bu çalışmayı sordu. Ziyaret üç avludan, dört büyük salondan ve birkaç yatak odasından geçiyor; aralarında Savoy dükünün kullandığı, 14. yüzyıldan kalma duvar resimleriyle bezeli Camera domini var. Bunların yanında büyük yatak odası, salon ve mahzen depoları gibi yeniden canlandırılmış iç mekânlar da bulunuyor. Şato yıl boyunca sergiler, atölyeler ve etkinlikler de düzenliyor.
18. yüzyılın sonlarından itibaren Chillon, aralarında Lord Byron, Victor Hugo, Mary Shelley, Jean-Jacques Rousseau, Gustave Flaubert ve Alexandre Dumas'nın da bulunduğu yazarları kendine çekti. Bonivard'ın hikâyesi, buraya yaptığı bir ziyaretin ardından Byron'a 1816 tarihli The Prisoner of Chillon (Chillon Mahkûmu) şiirini yazdırdı; şairin zindandaki bir sütuna adını kazıdığı söyleniyor. Eugène Delacroix şiirdeki mahkûmu resmetti, yakınlarda sürgünde yaşayan Gustave Courbet şatoyu birkaç kez resmetti, Henry James de Daisy Miller'da kadın kahramanını buraya gönderdi.




