Bunlar traverten kayadan oluşur; suyu taşıyabileceğinden fazla kalsiyum karbonat içeren kaynaklar bu kayayı binlerce yıl boyunca biriktirmiştir. Su kenardan süzülürken mineraller çökelir ve sarkıtı andıran kıvrımlar oluşturur; bunlar çoğunlukla beyazdır, yer yer demir ve başka minerallerle renklenmiştir. İspanyolcada “su kaynıyor” anlamına gelen ad, düzlükteki kaynaklardan gelir; bu kaynaklar fokurduyormuş gibi görünür.
Ziyaretçilerin çoğu, Amfitiyatro olarak da bilinen cascada chica'ya yönelir. Yaklaşık altmış metre genişliğindeki ve vadi tabanından elli metreden fazla yükseklikteki bu taraçada dört kaynak vardır. Üçü, birkaç küçük doğal havuzu ve iki büyük yapay havuzu besler; ziyaretçiler minerallerin turkuaz yeşiline boyadığı bu sularda yüzer ve havuzlardan biri tam uçurum kenarındadır. Uçuruma en yakın dördüncü kaynak ise yaklaşık on iki metre aşağı uzanan kaya döküntüsünün büyük kısmını oluşturur. Suyun sıcaklığı 22 ile 27 °C arasındadır ve yörede şifalı olduğuna inanılır. Havuzların duvarlarında mineral kabuklar oluşmaya devam eder.
Amfitiyatro'dan başlayan patikalar vadi tabanına iner ve hemen güneydeki, ilkinden açıkça görülen cascada grande'ye ulaşır. İkisinin daha dik olanı budur: vadinin doksan metre üzerindeki bir çıkıntıdan taş “şelale” yaklaşık otuz metre aşağı iner. Burada havuz yoktur.
Alanın arkeolojik önemi de vardır. Dağ yamaçlarına oyulmuş, çoğu Amfitiyatro tarafından başlayan teraslar ve kanallar, Zapotekların 2.500 yıl kadar önce kurduğu bir sulama sisteminin parçasıydı ve alan muhtemelen eski çağlarda kutsal sayılıyordu. Kanalların kaplamalı olması alışılmadık bir durumdur ve burada bu kaplama doğal yoldan oluşur. Havuzların çevresinde yemek tezgâhları, küçük pazarlar ve Turis Yu'u kulübeleri bulunur; yakındaki bir topluluğun sakinlerine ait bu basit tesiste soyunma odaları, duşlar, açık hava restoranı ve bir yüzme havuzu vardır. Çevredeki arazi engebeli ve kuraktır; pırnal meşesi, kaktüs ve yarı çöl bitkileriyle kaplı bu topraklar Mixe bölgesindedir.




