Bombalamadan on yıl sonra, Ağustos 1955'te, mimar Kenzō Tange'nin tasarladığı ana binada açıldı. Müze, hayatını kaybedenlerin eşyalarını, fotoğrafları ve başka belgeleri bir araya getirir; bunları bombalamadan önceki ve sonraki Hiroşima'yı ve ardından gelen nükleer çağı anlatan sergilerle yan yana koyar.
Müze, sergilediği her eserin gerçek bir insanın kederini, öfkesini ya da acısını taşıdığını söyler ve bombalamanın yaralarını saran Hiroşima'nın her şeyden önce nükleer silahların ortadan kaldırılmasını ve gerçekten barışçıl bir uluslararası toplumu dilediğini belirtir. Sergilerin merkezinde kurbanların kişisel eşyaları durur: Giysiler, saçlar, aralarında bombanın patladığı anda durmuş bir tanesinin de bulunduğu saatler ve “Taşa Kazınmış İnsan Gölgesi”, sergilenmiş nesneler arasındadır.
2014'te başlayan yenileme, sergileri yeniden düzenledi ve odağı kurbanların eşyalarına daha da yaklaştırdı. Doğu Kanadı 2017'de, patlamanın etkilerini göstermek için projeksiyon haritalama kullanan bir şehir maketi de dahil olmak üzere daha etkileşimli sergilerle yeniden açıldı; Ana Bina da depreme karşı güçlendirildikten sonra 2019'da onu izledi. Ziyaretçiler Doğu Kanadı'ndaki bir giriş sergisiyle başlar, ardından “Atom Bombasının Gerçekliği” bölümü ve galerisi için Ana Bina'ya geçer; Doğu Kanadı'nda ayrıca “Nükleer Silahların Tehlikeleri” ve “Hiroşima Tarihi” bölümleri vardır. Daha önceki sergiler de ısı ışınlarının, patlamanın ve radyasyonun ahşaba, taşa, metale, cama ve insan bedenine ne yaptığını oda oda anlatmıştı.



