En yüksek ve en bilinen üç zirvesi 1.864 metrelik Lotus Zirvesi, 1.860 metrelik Parlak Zirve ve 1.829 metrelik Göksel Zirve'dir. UNESCO, hem manzarası hem de nadir ve tehdit altındaki türlere sığınak olması nedeniyle onu 1990'da Dünya Mirası Listesi'ne aldı; 2004'te de UNESCO Küresel Jeoparkı oldu.
Qin hanedanı döneminde sıradağın adı Yishan'dı. 747'de bir imparatorluk fermanıyla adı değiştirildi; bu genellikle Sarı İmparator Huang Di'ye bir saygı olarak yorumlanır. Bir efsaneye göre o buradan Göğe yükseldi, bir başkasına göre yamaçlarda ölümsüzlük hapları hazırladı. Ad değişikliğinden sonra bir zamanlar ücra olan dağlar çok daha fazla ziyaretçi çekti ve tapınaklar yapıldı. Tang döneminden Qing'in sonuna kadar yazarlar Huangshan üzerine 20.000'den fazla şiir yazdı, bir resim okulu adını buradan aldı; adı ilk kullananın şair Li Bai olduğu sık sık söylenir. James Cameron burayı, 2009 yapımı Avatar filmindeki uçan dünyayı biçimlendiren yerler arasında saydı.
Kaya, yaklaşık 100 milyon yıl önce Mezozoyik'te, yükselmenin eski bir denizi kurutmasıyla biçimlendi; Kuvaterner'de buzullar onu daha da oydu. Orman yamaçları 1.800 metredeki ağaç sınırına kadar kaplar, üstünde ise alpin çayırlar başlar. Huangshan çamı adını sıradağdan alır; bu ağaçların çoğu yüz yaşın üzerindedir ve kendi adları vardır; örneğin 1.500 yıldan fazladır ayakta olduğuna inanılan Ying Ke, yani Konukları Karşılayan Çam. Ağaçlar ne kadar kıvrımlıysa o kadar beğenilir. Pek çok zirve ve seyir noktası hikâyeli adlar taşır: kabaca “inanmaya başla” anlamına gelen Shixin, dağın ününden kuşku duymaya gelip hemen ikna olan bir kuşkucuyu hatırlatır.
Ziyaretçiler zirvelerden çoğu zaman Bulut Denizi denen bulutlara yukarıdan bakar; seyir noktaları da ona göre Kuzey Denizi ya da Güney Denizi diye adlandırılmıştır. Gün doğumu konaklamanın merkezî bir parçasıdır; Buda'nın Işığı denen bir hale etkisi ise ortalama ayda yalnızca birkaç kez görülür. Çoğu Mor Bulut Zirvesi'nin eteğindeki kaplıcalar yıl boyunca 42 °C'de kalır. Nemli iklim çaya da uygundur; yerel yeşil çay Mao feng, adını genç yaprak uçlarındaki ince tüylerden alır.
50 kilometreden uzun yürüyüş yolları ziyarete açık en az 140 bölümü birbirine bağlar; dağ yamaçlarına oyulmuş, belki 60.000'den fazla taş basamak sıradağ boyunca uzanır. Dağdaki oteller ve konukevleri, pek çok yürüyüşçünün yukarı çıkıp gün doğumu için bir zirvede gecelemesine ve ertesi gün başka bir yoldan inmesine olanak verir. Tepedeki tesislerin ihtiyaçlarını, yüklerini omuzlarındaki sırıklara asarak taşıyan hamallar karşılar.
Nasıl gidilir
Adı 1987'de Tunxi'den değiştirilen Huangshan kentinin Şanghay'a demiryolu ve hava bağlantısı vardır; kente Hangzhou ve Wuhu'dan da ulaşılabilir. Kentten dağın eteğine otobüsler gider; ziyaretçiler oradan zirveye ya teleferikle çıkar ya da yürür.




