Güney yakası neredeyse düz: Aletsch Buzulu'nu besleyen buz akıntılarından biri olan Jungfraufirn. Kuzey yakası ise Interlaken'e doğru neredeyse dikey olarak, yaklaşık 3.000 metre aşağı iniyor. Boyunun kuzeyinde Bern, güneyinde Valais var; Jungfrau-Aletsch bölgesine ait ve buradaki sırt Avrupa'nın önemli bir su bölümü çizgisi: Kuzey yakadan gelen eriyik su Ren'e, güney yakadan gelen ise Rhône'a ulaşıyor.

Ziyaretçiler, Jungfrau Demiryolu'nun tamamlandığı 1912'den beri buraya çıkabiliyor. Fikir, 1893'te Sphinx'in tepesine kadar uzanan bir hat tasarlayan Adolf Guyer-Zeller'e aitti; çalışmalar para sıkıntısı, kötü hava ve ölümlü kazalarla aksadı. En ağırı 1908'de 30 ton dinamitin patladığı kazaydı; hat sonunda boyunda son buldu. Tren Kleine Scheidegg'den, Eiger ve Mönch'ün içinden geçen, eğimi %25'e varan yaklaşık 7 kilometrelik bir tünele giriyor. Önce Eigerwand'da duruyor: Burada Eiger'in kuzey yüzünün yarısında yaklaşık 8 metre uzunluğunda bir pencere açılmış; yolcular birkaç dakikalığına inip dışarı bakabiliyor. Ardından Eismeer, yani “Buz Denizi” üzerindeki ikinci bir pencerede duruyor. Her iki durakla birlikte çıkış yaklaşık 50 dakika, iniş ise yaklaşık 35 dakika sürüyor.

Jungfraujoch istasyonu boyunun doğusunda, 3.454 metrede; panoramik restoranları, mağazaları, sergileri ve postanesiyle Top of Europe binasına açılıyor. Birkaç tünel dışarıya, buzulun üzerine çıkıyor; burada güvenlik altına alınmış patikalar yarıklı buzun üzerinden, en başta Mönchsjoch Kulübesi'ne uzanıyor. Jungfrau ve Mönch'ün standart tırmanış rotaları da buradan başlıyor. Jungfraujoch'tan bir asansör, seyir platformu 3.572 metrede olan Sphinx Gözlemevi'ne çıkıyor; bina aynı zamanda Küresel Atmosfer İzleme (Global Atmosphere Watch) programının atmosfer araştırma istasyonlarından birine ev sahipliği yapıyor. İstasyon dahil burada inşa edilen neredeyse her şey sınırın Valais tarafında, Fieschertal belediyesinin sınırları içinde.

Demiryolundan çok önce bu boyun dağcıların ödülüydü. Temmuz 1862'de aralarında Leslie Stephen'ın da bulunduğu altı İngiliz dağcı ve altı İsviçreli rehberden oluşan bir ekip, kuzey yakadan ilk tırmanışı Wengernalp'ten yaptı. İlk gün bir buzul çatlağı (bergschrund) yüzünden geri dönen ekip, Grindelwaldlı hamal Peter Rubi'nin yukarı taşıdığı 25 fit uzunluğunda bir merdivenle geri geldi ve sırtın hemen altındaki bir buz duvarını onunla aştı. Boyunun üzerinde yükselen “Bakire” Jungfrau'nun adı, büyük olasılıkla Interlaken Manastırı rahibelerine ait Wengernalp merasının eski adı olan Jungfrauenberg'den geliyor.

Nasıl gidilir

Yukarı çıkmanın tek hızlı yolu Jungfrau Demiryolu; dağın içine giren trenleri, Lauterbrunnen ile Grindelwald arasındaki demiryolu geçidi Kleine Scheidegg'den kalkıyor. Kleine Scheidegg'e ise Grindelwald ya da Lauterbrunnen'den trenle ulaşılıyor.