İçerideki koleksiyon, kâr amacı gütmeyen bir sanat derneği olan Zürcher Kunstgesellschaft'a ait; dernek koleksiyonu uzun yıllar içinde oluşturdu. Koleksiyon, merkezinde İsviçre sanatı olmak üzere Orta Çağ'dan günümüze her dönemi kapsıyor. Eski binada Moser'in özgün iç mekânlarından birkaçı, Secession üslubunun Neo-Grec bir yorumuyla süslenmiş hâlde korunuyor; cephedeki kabartmalar ise uzun süreli çalışma arkadaşı Oskar Kiefer'e ait.
Moser binası 1925'te, 1958'de ve 1976'da genişletildi. Masrafının yarısını Zürih şehri ve kantonu, yarısını özel bağışçılar karşılayan Chipperfield ek binası 13.000 metrekarelik kullanım alanı ekleyerek Kunsthaus'u %80'den fazla büyüttü; iki üst katı sanata ayrılmış ve cadde altındaki bir geçit onu özgün müzeye bağlıyor. Binanın önünde bir plaket Zürihli sanat hamisi Lydia Escher'i (1858-1891) anıyor; şehir 2008'de bu noktaya Lydia Welti-Escher Hof adını verdi.
Uluslararası isimler arasında Pablo Picasso, Edvard Munch, Joseph Beuys ve Jacques Lipchitz ile birkaç eseri arasında dev bir nilüfer tablosu da bulunan Claude Monet ve Henri Matisse, Vincent van Gogh, René Magritte ve Édouard Manet var. İsviçre tarafı Johann Heinrich Füssli ve Ferdinand Hodler'den Alberto Giacometti, Pipilotti Rist ve Peter Fischli'ye uzanıyor. Koleksiyondaki öteki eserler arasında Piet Mondrian'ın Kırmızı, Mavi ve Sarı ile Kompozisyon'u ve J. M. William Turner'ın Die Teufelsbrücke St. Gotthard'ı var.
Müzede asılı eserlerin bir kısmını silah tüccarı Emil Bührle topladı; bu eser grubu, Nazilerin zulmüne uğrayan Yahudi sahiplerinin bu eserlerin bazılarını satmaya zorlanmış olabileceği kaygısıyla eleştiri aldı. Ocak 2021'de bir dilekçe tarafsız uluslararası araştırmacılara erişim verilmesini istedi; Ekim 2023'te Nazi dönemi provenanslarını ele almak üzere getirilen bir akademisyen kurulu, tarihin sunuluş biçimini protesto ederek istifa etti.
Nasıl gidilir
Müzenin Zürih tramvay ağında, Heimplatz'ta, Schauspielhaus Zürich ile müze arasında kendi durağı var: Zürich, Kunsthaus.




