Kule denmesine karşın Opera della Primaziale Pisana, yapının şehrin savunmasında hiçbir zaman bir rolü olmadığını vurgular. Katedral ve vaftizhaneyle birlikte, Piazza dei Miracoli diye de anılan Piazza del Duomo'daki dinî yapılar topluluğuna aittir; meydan, mezarlığıyla birlikte 1987'de UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı.

Temeller 9 Ağustos 1173'te atıldı ve 1178'de, çalışmalar ancak ikinci kata ulaşmışken kule batmaya başlamıştı. Temeli yumuşak, dengesiz bir zeminde yalnızca üç metre derinlikteydi. Ardından Pisa'nın Cenova, Lucca ve Floransa ile savaşları inşaatı yüzyıla yakın bir süre durdurdu ve bu, toprağın oturmasına zaman tanıdı. Giovanni di Simone 1272'de işi yeniden ele aldığında inşaatçılar üst katları bir yanda daha yüksek yaparak eğimi düzeltmeye çalıştı; kulenin hafif bir kavisi olmasının nedeni budur. Yedinci kat 1319'da bitirildi; Tommaso di Andrea Pisano da 1372'de çan odasını tamamladı ve Gotik ayrıntılarını alttaki Romanesk katlarla kaynaştırdı.

Zemin katı, Korint başlıklı gömme sütunlardan oluşan kör bir kemer dizisidir; kulenin tamamındaki başlıkların resmî sayısı 207'dir. Tepede gamın yedi notasına karşılık gelen yedi çan asılıdır; bir zamanlar günün ve ibadetin saatlerini bildirirlerdi. En büyüğü yaklaşık üç buçuk ton ağırlığındadır. Taç gibi üstte duran çan kulesi, altındaki eğimi dengelemek için 14 cm'lik küçük bir düzeltmeyle yapılmıştır; kulenin kendisi de katedralin ve vaftizhanenin oluşturduğu hattın biraz dışında durur.

Kuleye bağlanan birkaç hikâye vardır. Pisa'da yaşayan Galileo Galilei'nin 1589 ile 1592 arasında kuleden kütleleri farklı iki top güllesi bıraktığı ve ikisinin de yere aynı anda ulaştığını gösterdiği anlatılır. İkinci Dünya Savaşı sırasında Alman birliklerinin kuleyi gözetleme yeri olarak kullanıp kullanmadığını kontrol etmek üzere gönderilen Leon Weckstein adlı bir ordu çavuşu, topçu ateşi istemekten kaçındı.

1990'a gelindiğinde eğim 5,5 dereceye ulaşmıştı ve o yılın 7 Ocak'ında kapılar ziyaretçilere kapatıldı. Çanlar indirildi, üçüncü katın çevresine halatlar bağlandı ve 1993'ten itibaren yaklaşık 870 ton kurşun karşı ağırlık eklendi. Mühendisler ardından yükselen yanın altından 38 metreküp toprak çekerek tepeyi 45 santimetre geri getirdi ve kuleyi 1838'deki konumuna döndürdü; kule 15 Aralık 2001'de yeniden açıldı. Onu eğen aynı yumuşak zemin, kule sarsıntıyla rezonansa girmediği için 1280'den bu yana en az dört güçlü depremi atlatmasına da yardımcı oldu.