Adı Latince campana latrunculorum, yani “hırsızlar çanı” ifadesine dayanır: 1646'dan itibaren kuledeki bir çan her akşam şehir kapılarının kapanmak üzere olduğunu duyurmak için çalınırdı. Dördüncü kattaki bir pencereden her gün tam öğlen Grič topu ateşlenir.

Kule, Gradec'in 1242'den sonra yapmak zorunda kaldığı savunma yapılarındandır. O yıl Hırvat-Macar Kralı IV. Béla, Tatarlardan kaçarken kendisine sığınak sağladığı için Altın Ferman'la Gradec'i serbest kraliyet şehri yaptı; ferman kasaba halkını surlar ve kuleler yapmakla yükümlü kıldı ve iş 1266'da tamamlandı. Dverce kapısının kendisi 1812'de güney gezinti yolu Strossmayer Gezinti Yolu açılırken yıkıldı. Eski çizimler, Orta Çağ kulesinin dört yüzlü bir çatı altında, her birinde iki pencere olan yalnızca iki katı bulunduğunu, girişin kuzey yakasında olduğunu ve birinci kata dışarıdan bir merdivenle çıkıldığını düşündürüyor.

Kulenin biçimi, kullanımlarıyla birlikte değişti. 17. yüzyıldan itibaren ticari depo olarak kullanıldı; şehir onu zaman zaman bakımını üstlenmesi gereken kişilere kiraladı, ancak bir düşman saldırısında kasabaya geri dönmesi şartıyla. 1857'de Romantik restorasyon anlayışıyla iki kat daha eklendi ve çatıya yangın gözetlemek için çokgen ahşap bir köşk kondu. 19. yüzyılda zemin katta bir süre kafe işletildi; yapı daha sonra konut olarak da kullanıldı.

Öğle topu pratik bir fikir olarak doğdu: 19. yüzyılın sonlarında Zagreb yönetimi, şehrin kiliselerindeki çan çalanların öğleni birlikte duyurabilmesi için günlük bir işaret istedi. Top ilk kez 1877'nin yılbaşı gününde ateşlendi; Birinci Dünya Savaşı sırasında sustu ve 1927'den beri yeniden, her zaman dördüncü kattaki güney penceresinden ateşleniyor. Daha önceki Grič topları, yani birincisi, ikincisi ve üçüncüsü, Zagreb Şehir Müzesi'nde saklanıyor. Kuleyi Klovićevi Dvori Galerisi işletiyor; zemin katta bir sanat ve hediyelik eşya dükkânı, Zagreb fotoğraflarının da yer aldığı sergiler ve üst katlarda şehre bakan bir seyir terası bulunuyor.