Resmî adı Former Imperial Villa Nijo-jo Castle, kalenin el değiştirdiğini kayda geçiriyor. Tokugawa Ieyasu inşaatını 1601'de, batı Japonya'nın feodal beylerini katkıya çağırarak başlattı; kale 1626'da torunu Tokugawa Iemitsu döneminde tamamlandı. UNESCO kaleyi, on yedi varlıktan oluşan Antik Kyoto Tarihî Anıtları Dünya Mirası alanının bir parçası olarak listeliyor.

Tokugawa yönetimi de bu kalede sona erdi. 1867'de Ninomaru Sarayı, Tokugawa Yoshinobu'nun yetkiyi İmparatorluk Sarayı'na iade ettiğini ilan ettiği yerdi; 1868'de İmparatorluk Kabinesi buraya taşındı. Kale bir imparatorluk yazlık sarayı oldu; Tokugawa'nın gülhatmi arması mümkün olan her yerde indirilip yerine imparatorluk kasımpatısı kondu. 1939'da Kyoto kentine verildi; kent kaleyi ertesi yıl halka açtı.

Dış ve iç halkalar arasındaki Ninomaru Sarayı asıl görülecek yer: Hinoki serviden yapılmış, hepsi Ulusal Hazine olan, 3.300 metrekarelik birbirine bağlı altı yapı. Odalar etkilemek ve ziyaretçileri sıralamak için düzenlenmişti; ziyaretçiler statüleri yükseldikçe daha içeride kabul ediliyordu. Sürgülü kapıları ve duvarları altın varak, ahşap oymalar ve Kanō okulu sanatçılarının resimleri kaplıyor. Güzergâh giriş odalarından dört bölmeli Büyük Salon Ōhiroma'ya, oradan Kuroshoin'e ve son olarak şogunun yaşam alanı Shiroshoin'e uzanıyor. Koridorlarda ayak altında cıvıldayan "bülbül zeminler" var; ses, davetsiz misafirlere karşı bir alarmdan değil, tahtaların altındaki kenetlerin çivilere sürtünmesinden geliyor. Yine de bazı odalarda şogunun korumaları için gizli kapılar bulunuyor.

İç halkanın içindeki Honmaru Sarayı, 1893 ve 1894'te Kyoto İmparatorluk Alanı'ndaki eski Katsura Sarayı'nın bir bölümünden buraya taşınan, Kanō Eigaku gibi ustaların resimleriyle süslü, 1.600 metrekarelik geç Edo dönemi yapısı. Özgün ana kule, 1750'de yıldırım onu yakana kadar bu halkanın güneybatı köşesinde duruyordu; taş temelleri hâlâ yerinde.

Birkaç bahçenin bulunduğu 27,5 hektarlık arazide kiraz ve Japon eriği ağaçları korular hâlinde yetişiyor. Sarayın yanındaki Ninomaru bahçesini çay ustası ve peyzaj mimarı Kobori Enshū; üç adalı büyük bir göletin, yerleştirilmiş taşların ve budanmış çamların çevresinde tasarladı. Kalenin kuzey bölümündeki Seiryū-en bahçesi 1965'te kentin resmî konuklarını ağırlamak ve kültürel etkinlikler için düzenlendi; 1.000'den fazla düzenlenmiş taşının arasında iki çay evi bulunuyor.