Fransız yerleşimciler onu 1642'de Fort Ville-Marie adıyla kurdu; sömürge dönemi adı Ville-Marie ilçesinde yaşıyor. Binalarının çoğu Yeni Fransa döneminden kalma; Arnavut kaldırımlı sokakları yerleşimin ilk günlerindeki görünüşünü koruyacak ya da ona kavuşacak biçimde korunmuş veya restore edilmiş; atlı calèche'ler hâlâ ziyaretçileri dolaştırıyor. Semtin büyük bölümü 1964'te tarihî bölge ilan edildi.

Paul Chomedey de Maisonneuve ilk kaleyi 1643'te, İlk Uluslar halklarını Hristiyanlaştırmayı ve bir Hristiyan yerleşimi kurmayı amaçlayan Société Notre-Dame de Montréal için yaptı. Topluluk 1663'te dağılınca Sulpicienler adanın senyörleri oldu; François Dollier Casson, aralarında Rue Notre-Dame, Rue Saint-Paul ve Rue Saint-Jacques'ın da bulunduğu ilk sokak ızgarasını mevcut patikalar boyunca çizdi. 1717'den itibaren taş surlar yükseldi, ancak sık ahşap evler sürekli yanıyordu; İngilizler 1763'te Yeni Fransa'yı ele geçirdikten sonra 1765 ve 1768'deki iki büyük yangın kasabanın neredeyse yarısını yok etti ve kasaba daha sık dokulu olarak yeniden kuruldu. Surlar 1804 ile 1815 arasında yıkıldı. 19. yüzyılda İskoç ve İngiliz tüccarlar St. James Street'i bankalar, sigortacılar ve borsayla doldurarak Montreal'in finans merkezine dönüştürdü.

Gerileme, limanın daha doğuya taşındığı ve depoların boşaldığı Büyük Buhran'la geldi; 1950'ye gelindiğinde semtte yalnızca birkaç yüz kişi yaşıyordu. 1960'ların başında rue de la Commune boyunca yükseltilmiş bir otoyol planı, semti kurtarma hareketini başlattı; şehrin yeni planlama dairesinin müdür yardımcısı, Hollanda doğumlu plancı Daniel van Ginkel yetkilileri yoldan vazgeçmeye ikna etti. O zamandan beri sakinler ve oteller geri döndü, birçoğu restore edilmiş eski binalara yerleşti; bir aydınlatma planı geceleri farklı cephe üsluplarını öne çıkarıyor.

Doğu tarafında, Place Jacques-Cartier yakınında Rennes belediye binası örnek alınarak yapılan Montreal Belediye Binası, Bonsecours Pazarı, Notre-Dame-de-Bon-Secours Şapeli ve korunmuş iki sömürge dönemi konağı, Château Ramezay ile Sir George-Étienne Cartier Ulusal Tarihî Alanı yer alıyor. Place Jacques-Cartier, 1803'teki bir yangından sonra Marché Neuf adlı bir pazar meydanı olarak başladı; Nelson Sütunu 1809'dan beri orada duruyor. Belediye binasının arkasındaki Champ de Mars şehir merkezine ve Çin Mahallesi'ne bakıyor; oradaki iki paralel taş sırası eski sömürge dönemi surlarının izini sürüyor.

Daha batıda Place d'Armes'ı, cephesi New Yorklu İrlandalı Protestan James O'Donnell'a ait Notre-Dame Bazilikası ve yanındaki Saint-Sulpice Ruhban Okulu çerçeveliyor; karşılarında Bank of Montreal'in eski genel merkezi, Aldred Building ve 1888 tarihli New York Life Building duruyor. Saint Jacques Caddesi, Old Royal Bank Building gibi eski banka binalarıyla devam ediyor. Güneybatıda Pointe-à-Callière müzesi, Place Royale ve Place d'Youville'deki ilk yerleşimin arkeolojik kalıntılarını sergiliyor; Centre d’histoire de Montréal ise 1849'da bir Tory kalabalığının yaktığı Parlamento'nun yerindeki, şehrin 1903 tarihli ilk itfaiye istasyonunda bulunuyor. Nehir boyunca Eski Liman, liman tesislerini açık rekreasyon alanları, müzeler ve gezilecek yerlerle çevreliyor; büyük yolcu gemileri Alexandra İskelesi'ndeki Iberville terminaline yanaşıyor.

Nasıl gidilir

Semt, Yeraltı Şehri ile şehir merkezine bağlı; Place-d'Armes, Champ-de-Mars ve Square-Victoria-OACI olmak üzere üç metro istasyonu, birkaç STM otobüs hattı ve bir bisiklet yolu ağı var.