Resmî adı Japan Radio Tower; Tachū Naitō'nun tasarımı Paris'teki Eyfel Kulesi'ni örnek aldı, ama Tokyo'daki yapı yaklaşık 4.000 tonla çok daha hafif. 1958'deki açılışından beri gece gündüz kentin silüetinde sabit bir nokta; anime, manga ve canavar filmleri bir sahneyi Tokyo'ya yerleştirmek için onu kullanıyor, çoğu zaman da Godzilla ya da Mothra kuleyi yerle bir ediyor.
Kule, 1953'ten sonra televizyonun yaygınlaşmasının Tokyo'yu verici direkleriyle doldurma tehdidi yüzünden yapıldı; çözüm, bütün Kantō bölgesine ulaşabilecek tek bir yüksek kuleydi ve yüksekliği yayıncıların ihtiyaç duyduğu yaklaşık 150 kilometrelik menzile göre belirlendi. Savaş sonrası patlama döneminde kule, Japonya'nın toparlanmasının bir simgesi olarak da düşünülmüştü. Takenaka Corporation'ın çalışmaları Haziran 1957'de başladı; yüksek yapı işlerinde geleneksel uzmanlar olan yüzlerce tobi ekiplere katıldı ve çeliğin üçte biri Kore Savaşı'nda hasar görmüş ABD tanklarının hurdasından geldi. Ziyaretçiler ilk kez 23 Aralık 1958'de içeri alındı; radyo antenleri 1961'de eklendi. Yayıncılık tamamen dijitale geçince televizyon daha yüksek Tokyo Skytree'ye taşındı, Tokyo Kulesi'nde FM radyo istasyonları kaldı.
Ziyaret, kulenin eteğindeki, mağazalar, restoranlar ve kulenin tarihine dair galerilerin bulunduğu beş katlı FootTown binasında başlıyor. Binanın birinci katından kalkan asansörler 150 m'deki, iki kata yayılan ve bir kafesi olan ana terasa çıkıyor; ikinci bir asansör grubu da oradan yerden 249,6 m yükseklikteki daha küçük üst terasa devam ediyor.
11 Temmuz 1977'de açılan Tower Daijingu, kulenin içinde Amaterasu Omikami'ye adanmış küçük bir Şinto tapınağı; ruhu Ise Jingu'dan getirilmiş. Tapınakta kuleyle süslenmiş mühür damgaları, adak levhaları ve tılsımlar sunuluyor; yüksekliği nedeniyle tılsımları zaferle ve yüksek sınav notlarıyla, çiftler kulede sık sık evlenme teklif ettiği için de çöpçatanlıkla ilişkilendiriliyor.
Hava karardıktan sonra kule, çerçevesine yerleştirilmiş 176 lambayla ışıklandırılıyor; bu düzen ışık tasarımcısı Motoko Ishii'nin 1989'da tanıttığı bir tasarım. Yılın serin döneminde sodyum lambalar kuleyi kışı dengelemesi amaçlanan sıcak bir tonla turuncuya boyuyor, yazın ise metal halojen lambalar onu beyaza çeviriyor. Özel günlerde ışıklandırma değişiyor; ana terasın pencereleri sözcükler ya da sayılar yazabiliyor.




