Sahnesini opera ve bale paylaşıyor: Viyana Devlet Balesi'nin evi burası, Viyana Filarmoni Orkestrası da müzisyenlerini operanın kendi orkestrasından alıyor. Yılda bir kez, karnaval mevsiminde, salon Viyana Opera Balosu'nun balo salonuna dönüştürülüyor.

Planlar iki mimarın, Eduard van der Nüll ile August Sicard von Sicardsburg'un eseriydi; yapıyı Josef Hlávka inşa etti, İmparator Franz Joseph ise yeri seçip 1861'den 1869'a kadar süren çalışmanın masrafını karşıladı. Viyanalılar başta pek etkilenmedi: İnşaat başladıktan sonra önündeki sokağın seviyesi bir metre yükseltildiği için bina gömülmüş gibi görünüyordu ve “batık bir hazine sandığı” diye alay konusu oldu. İki mimar da binanın bittiğini göremedi; van der Nüll intihar etti, Sicardsburg birkaç hafta sonra öldü. Saray Operası adıyla 25 Mayıs 1869'da imparator ve İmparatoriçe Elisabeth'in önünde Mozart'ın Don Giovanni'siyle açıldı; bugünkü adını 1921'de aldı.

1897'den 1907'ye kadar operayı yöneten Gustav Mahler, gösterişli tarihî dekorları sade Jugendstil tasarımlarla değiştirdi ve gösteriler sırasında salon ışıklarını karartmaya başladı; seyirci bu değişikliği başta sevmedi ama ardılları sürdürdü. 12 Mart 1945'te Amerikan bombaları binayı ateşe verdi; salon, sahne ve 120'den fazla prodüksiyonun dekor ve aksesuarları yok oldu. Duvarla ayrılmış ön kısım ayakta kaldı; giriş holünün, büyük merdivenin, çay salonunun ve Moritz von Schwind'in resimlediği fuayenin hâlâ 19. yüzyıldaki gibi görünmesinin nedeni bu.

Kentin dört bir yanındaki bağış kutularına atılan madeni paralar da dahil, büyük küçük bağışların yardımıyla yeniden inşa edilen opera, Avusturya'nın bağımsızlığını yeniden kazandıran Devlet Antlaşması'ndan aylar sonra, 5 Kasım 1955'te Karl Böhm yönetimindeki Beethoven'ın Fidelio'suyla yeniden açıldı. Erich Boltenstern'in yeni salonu özgün salona sadık kaldı ama akustik için ahşap kullandı; bu seçimi önerenler arasında Arturo Toscanini de vardı. 1998'den beri yangın perdesi bir sergi alanı işlevi görüyor; her sezon için David Hockney, Maria Lassnig, Jeff Koons ve Cy Twombly gibi sanatçıların yeni bir eseri perdeye yerleştiriliyor. Çocuk prodüksiyonları çatıdaki bir çadırda sahneleniyor.