Parkın merkezindeki Yosemite Vadisi, buzulların bir akarsu vadisinden oyarak oluşturduğu U biçimli bir oluk; parkın yalnızca yüzde biri kadarını kaplıyor, ama ziyaretçilerin çoğu zamanlarının büyük kısmını burada geçiriyor. 1864'te Başkan Abraham Lincoln, vadiyi ve Mariposa Korusu'nu koruma ve halkın kullanımı için ayıran Yosemite Grant'i imzaladı; 1890'da da Kongre, John Muir'in öncülük ettiği bir kampanyanın ardından bu alanların çevresinde milli parkı kurdu. UNESCO parkı 1984'te Dünya Mirası Listesi'ne aldı.

Tunnel View'daki seyir noktası vadiye bakıyor. Yüzü 3.300 fit yüksekliğindeki granit yar El Capitan, vadinin üzerinde yükseliyor ve kayaya tırmanıcıları çekiyor; karsız aylarda duvarda tırmanıcılar görülebiliyor. Half Dome ise vadi tabanından 4.800 fit yükseliyor. Yosemite Şelalesi vadiye 2.425 fit yükseklikten dökülüyor; Bridalveil Şelalesi çoğu zaman vadinin en belirgin şelalesi sayılıyor; Ribbon Şelalesi'nin ise 1.612 fitlik tek ve dik bir düşüşü var. Şelaleler karların eridiği nisan, mayıs ve haziran aylarında en gürdür. El Capitan'ın doğu kenarından akan küçük bir kış deresi olan Horsetail Şelalesi, şubatta seyrek görülen açık akşamlarda batan güneşin ışığında turuncu parlayabiliyor.

Sentinel Dome vadinin 3.000 fit üzerinde yükseliyor; Taft Point'ten bakıldığında vadi tabanı 3.500 fit aşağıda kalıyor. Wawona bölgesindeki Mariposa Korusu'nda, hacim bakımından tüm ağaçlardan daha büyüyen bir tür olan yaklaşık 200 dev sekoya bulunuyor; daha küçük korular Tuolumne ve Merced'de. Tioga Road parkın en bilinen araba yolu. Yükseklerdeki Tuolumne Meadows; Cathedral Peak, Mount Dana ile Mount Gibbs'in kızıl metamorfik zirveleri ve 13.120 fitle parkın en yüksek noktası olan Mount Lyell gibi doruklarıyla kaya ve dağ tırmanışıyla tanınıyor. Kuzeybatıdaki Hetch Hetchy Vadisi, San Francisco'nun su ihtiyacı için barajla kapatılmış; vadinin kendi şelalesi, Wapama Şelalesi var.

Parkta kolay yürüyüşlerden günlerce süren sırt çantalı rotalara kadar 800 milin üzerinde patika var. Kara ayılar bir zamanlar yiyecek için park hâlindeki arabalara girmeleriyle bilinirdi; bu yüzden kamp alanlarında yiyecekleri saklamak için ayıya dayanıklı dolaplar bulunuyor. Vadinin içinde Yosemite Valley Visitor Center, hemen yanındaki Yosemite Müzesi ve Happy Isles'taki Nature Center, bölgenin doğal ve kültürel tarihini anlatıyor; müzenin arkasında yeniden inşa edilmiş bir Ahwahnee Kızılderili köyü duruyor. 1926–27'de yapılan Ahwahnee Hotel ve Sierra Club'ın LeConte Memorial Lodge'u National Historic Landmark statüsünde; yürüyerek girilen bir kamp alanı olan Camp 4 ise kaya tırmanışı tarihinde merkezî bir rol oynadı.

Kışın yüksek kesimler karla kapanıyor ve pek çok yol trafiğe kapanıyor, ama vadi açık kalıyor. Badger Pass Ski Area'da alp disiplini kayak yapılabiliyor; kar ayakkabısıyla yürüyenler ve kros kayakçıları parkın büyük bölümüne açılabiliyor; Ahwahnee Hotel de 1927'den beri her yıl bayram dönemindeki Bracebridge yemeğini düzenliyor. Sıcak aylarda ziyaretçiler vadi boyunca Merced Nehri'nde rafting yapabiliyor ya da vadideki 12 milden uzun asfalt yollarda bisiklete binebiliyor.

Nasıl gidilir

Toplu taşımayı Yosemite Area Regional Transportation System (YARTS), Amtrak ile birlikte işletiyor; hatlar parka Merced, Fresno ve Sonora'dan, ayrıca Mammoth Lakes ve Lee Vining'den geliyor; Merced hattı yıl boyunca çalışıyor. Yosemite Vadisi'nin içinde bir servis otobüsü var; bu, trafiğin yoğun olduğu ve vadideki otoparkların sık sık dolduğu yaz aylarında işe yarıyor.