Savoylu Prens Eugen, Osmanlı İmparatorluğu'na karşı seferlerinin ardından bunları yazlık konutu olarak mimar Johann Lukas von Hildebrandt'a yaptırdı; Yukarı Belvedere 1723'te tamamlandı. Bugün bu yapı topluluğu, Avusturya koleksiyonu Orta Çağ'dan günümüze uzanan büyük bir sanat müzesi; Viyana Tarihî Merkezi Dünya Mirası alanının da parçası.
Yukarı Belvedere, Picture this! başlığıyla sergilenen, Cranach'tan Lassnig'e yaklaşık sekiz yüz yıla yayılan kalıcı koleksiyonu barındırıyor. En ünlü tablosu Gustav Klimt'in Öpücük'ü; bu eser büyük bir Klimt eserleri grubunun parçası. Salonlarda ayrıca Egon Schiele, Oskar Kokoschka, Ferdinand Georg Waldmüller ve heykeltıraş Franz Xaver Messerschmidt'in eserleri var; Avusturya dışından sanatçılar arasında Rodin, Monet ve van Gogh bulunuyor. Saray gündelik yaşam için değil, törenler için tasarlandı: Mermer Salon'da Carlo Innocenzo Carlone'nin 1721 ile 1723 arasında yaptığı tavan freski var; alttaki Sala Terrena'nın tonozunu ise Hildebrandt'ın 1732–33 kışında eklediği dört Atlas figürü taşıyor. Avusturya Devlet Antlaşması 15 Mayıs 1955'te Yukarı Belvedere'de imzalandı ve Müttefik işgalinin ardından Avusturya'yı bağımsız bir devlet olarak yeniden kurdu.
Yapımına 1712'ye gelindiğinde başlanmış olan Aşağı Belvedere, prensin bahçelerin yanındaki eğlence sarayıydı ve bugün geçici sergiler için kullanılıyor; Susanne Zottl tarafından modern bir galeriye dönüştürülen komşu Oranjeri de öyle. Sarayın Mermer Galeri, Altın Oda ve Groteskler Salonu gibi Barok tören odaları gezilebiliyor. Üçüncü mekân Belvedere 21, Avusturya'dan ve dünyadan çağdaş sanat, film ve müzik sunuyor ve kendi sineması Blickle Kino'ya sahip.
İki saray arasındaki bahçeyi, Versailles bahçelerinde yetişmiş Dominique Girard Fransız üslubunda üç geniş teras üzerine düzenledi: simetrik parterler, su havuzları, çağlayanlar, merdivenler, budanmış çitler ve mitolojileriyle prensi tanrı Apollon'la ilişkilendiren heykeller. Tepeden bahçelerin üzerinden şehir merkezine uzanan manzara, Bernardo Bellotto'nun Belvedere'den Viyana Manzarası tablosunda resmettiği ve Canaletto Blick olarak bilinen görüntü. Eugen'in 1736'daki ölümünden sonra yapı topluluğu 1752'de Maria Theresa'ya geçti; 1896'dan itibaren Yukarı Belvedere, veliaht olarak Arşidük Franz Ferdinand'ın resmî konutuydu.




