Köprüyü 1942–1943'te Müttefik savaş esirleri ve Asyalı işçiler, Japonların Tayland ile Birmanya arasında inşa ettiği Birmanya Demiryolu için yaptı; hat, üzerinde ölen çok sayıda esir ve zorla çalıştırılan işçi yüzünden Ölüm Demiryolu diye anılır oldu.

İngiliz esirler köprüde çalışmaya başlamak için 26 Ekim 1942'de Tamarkan kampına ulaştı; yaklaşık 1.000 kişi Albay Philip Toosey'nin komutasında çalıştı. Şubat 1943'te Çinli, Malay ve Tamil sivillerin yanına 1.000 Hollandalı esir daha geldi. Ahşap bir demiryolu köprüsü Şubat 1943'te, çelik ve betondan olanı ise Haziran 1943'te, Japonların Cava'dan getirdiği on bir kemerli kafes açıklıkla birleştirilerek tamamlandı. Romandaki işbirlikçi albayın aksine Toosey işi elinden geldiğince yavaşlattı: Ahşap yapıları yesinler diye termitler toplandı, beton bilerek kötü karıldı.

Müttefik uçakları 1945'te köprülere birkaç kez saldırdı; zorla çalıştırılan işçiler her seferinde onları onardı. Sonunda 24 Haziran 1945'te RAF köprüleri yıktı ve hattı savaşın geri kalanında devre dışı bıraktı. Savaştan sonra yıkılan iki kemerli açıklığın yerine Japonya'nın savaş tazminatı kapsamında sağladığı köşeli kafes açıklıklar konuldu; köprünün bugünkü yuvarlak ve düz kenarlı bölümlerden oluşan karışık görünümü buradan geliyor.

Demiryolunun insan bedeli korkunçtu. İnşaatında binlerce savaş esiri ve on binlerce Asyalı sivil işçi öldü; sivillerin çoğu Tayland'da ve Birmanya'da zorla askere alınmış ya da Malaya'dan ve Hollanda Doğu Hint Adaları'ndan zorla getirilmişti. Commonwealth War Graves Commission'ın bakımını üstlendiği üç mezarlıkta Müttefik ölüleri yatıyor: Kasabadaki Kanchanaburi Savaş Mezarlığı'nda 6.982 Müttefik askerinin mezarı, yakındaki Chungkai Savaş Mezarlığı'nda da 1.693 mezar daha var. Kanchanaburi'de ayrıca demiryoluna ayrılmış iki müze bulunuyor: Thailand-Burma Railway Centre ve JEATH Savaş Müzesi; köprünün kendisinde de bir anma plaketi ve savaş döneminden kalma bir buharlı lokomotif sergileniyor.

Pierre Boulle'un romanı ve ondan uyarlanan film büyük ölçüde kurmaca. Köprü yapıldığında altındaki nehir Mae Klong'un bir parçasıydı; İngilizler demiryolunun geçtiği nehir vadisine, Khwae Noi'nin yanlış telaffuzu olan “Kwai” adını verdi. Filmdeki köprüyü görmek için ziyaretçiler gelmeye başlayınca Tayland makamları 1960'larda nehrin bu kesiminin adını Khwae Yai olarak değiştirdi.

Nasıl gidilir

Köprü, Kanchanaburi'ye 5 kilometre uzaklıktaki Tha Ma Kham'da, eski hattın savaştan sonra yeniden inşa edilen bölümü üzerinde; trenler bu hat üzerinde kuzeyde Nam Tok'a kadar gidiyor.