Üç ağzın, Hindu mitolojisindeki beyaz fil Erawan'ın üç başına benzediği söyleniyor; şelale ve park adını bu filden alıyor. 19 Haziran 1975 tarihli Kraliyet Gazetesi ilanıyla Tayland'ın 12. ulusal parkı oldu; sınırları 1995'te yeniden düzenlendi.
Park ziyaretçi merkezinden başlayan bir patika, nehrin kenarından ilk altı basamağın yanından geçerek tırmanıyor; patika başından en üst basamağa 1,5 km. Yol boyunca su, doktor balığı da denen küçük Garra rufa balıklarıyla dolu havuzlarda ve göletlerde toplanıyor. Şelaleyi Huai Monglai ve Huai Amatara dereleri besliyor.
Park, aralarında Khao Chong Pun ve Khao Plai Dinsor'un da bulunduğu, 996 metreye yükselen kireçtaşı dağlarından oluşan yaklaşık 550 kilometrekarelik bir alana yayılıyor; Salak Phra Yaban Hayatı Koruma Alanı ile Sai Yok ve Khuean Srinagarindra ulusal parklarıyla sınır komşusu. Şelalenin kuzeydoğusunda, adını göğse benzeyen biçiminden alan Khao Nom Nang tepesi yükseliyor. Parkta Rua, Mi, Phra That ve Wang Badan adlı dört mağara var; 544 metrelik Phra That mağarasına, ziyaretçi merkezinin batısındaki Korucu İstasyonu'ndan beton bir yolla ulaşılıyor.
Tepelerin yağmur gölgesinde kalan park oldukça az yağış alıyor; büyük bölümü karışık yaprak döken ormanla, daha küçük alanları ise kuru her dem yeşil ve kuru dipterokarp ormanıyla kaplı. Burada 64 familyadan yaklaşık 237 kuş türü sayıldı; aralarında kara gerdanlı gülen ardıç ve kırmızı sırtlı çiçek kuşu da var. Güneyli domuz kuyruklu makak gibi memeliler de parkta yaşıyor.




