Adı “kuzey köyü” demektir, çünkü Cheonggyecheon deresinin ve Jongno'nun kuzeyinde yer alır; Gahoe-dong, Gye-dong, Jae-dong, Wonseo-dong ve Insa-dong mahallelerini kapsar. Hanokların bir kısmında bugün işletmeler bulunur; bunlar arasında giysilere altın varak uygulayan bir atölye olan Kum Bak Yeon gibi zanaatkârlar da vardır.
Burası yüzyıllar boyunca üst düzey memurların ve soyluların yaşadığı yerdi; 1906 tarihli bir nüfus kaydı, nüfusun %43,6'sının bu sınıfa ait olduğunu gösterir ve Pak Yŏnghyo ile Kim Okkyun gibi geç Joseon dönemi isimlerinin burada büyük evleri vardı. Ancak ziyaretçilerin bugün içinde dolaştığı köyün büyük kısmı tek bir girişimcinin eseridir. 1920 civarında Chŏng Segwŏn, Kŏnyangsa adlı emlak şirketini kurdu ve bölgeyi, ailesinin anlattığına göre Japonların eline geçmesin diye, Japon üslubu binalar yerine hanoklarla yeniden inşa etti. Evleri eski konaklardan daha küçüktü, cam pencereleri ve elektriği vardı; bu da daha mütevazı imkânlara sahip Korelilerin buraya taşınmasını sağladı. Kârını Kore Dili Derneği gibi milliyetçi davaları desteklemek için kullandı; 1942'de derneğe yönelik baskının ardından işkence gördü ve mal varlığının büyük kısmını kaybetti.
Burada 1960'ların başına kadar hanok yapılmaya devam etti. 1960'ların sonundan itibaren okullar ve kurumlar Han Nehri'nin güneyine taşındıkça bölgenin karakteri değişmeye başladı; 1976'da bölge halk peyzajı alanı ilan edildi, 1983'teki bir başka ilan da yeni modern yapılaşmayı sınırladı. Kurallar 1991'de ve yeniden 1994'te gevşetilince daha fazla hanok yerini çok katlı evlere bıraktı, 1993 ve 1996'daki büyük projeler de onlarcasını ortadan kaldırdı; kurallar 1999 ve 2001'de sakinlerin görüşleri gözetilerek yeniden yazıldı. Evler hâlâ yaşanan evlerdir: 2024'te köyde 6.100 kadar kişi yaşıyordu; aynı yıl köy 6,4 milyon ziyaretçi ağırladı.




