Üst üste yığılmış renkler köye iki lakap kazandırmıştır: “Busan'ın Machu Picchu'su” ve “Kore'nin Santorini'si”. Sokaklara onlarca sanat enstalasyonu dağılmıştır: kuş heykelleri, Murakami tarzında oyunbaz işler, Küçük Prens'ten alınmış sahneler ve ara sokaklar boyunca yolu gösteren boyalı balık sürüleri.

Köy, şehrin işçi ailelerini limanın görüş alanı dışında kalan ama limana işgücü sağlayacak kadar yakın bir noktaya yerleştirdiği 1920'ler ve 1930'larda kuruldu. Savaş sonrası toparlanma döneminde, 1955'te 800 kadar aile geldi; onlarla birlikte Jeungsanizm'den ayrılan çileci bir dinî hareket olan Taegeukdo'nun bir topluluğu da büyüdü. Aileler büyüdükçe seksenlerin sonu ve doksanların başında ahşap evler yerini iki katlı evlere bıraktı; ama yoksulluk ve kötü yaşam koşulları sürdü.

Değişim 2009'da, Kültür, Spor ve Turizm Bakanlığı'nın köyü onarmak, yeniden boyamak ve süslemek için sanat öğrencilerini, profesyonel sanatçıları ve köy sakinlerini bir araya getiren bir kamusal sanat projesi başlatmasıyla geldi. Altyapı iyileştirildi; Boş Ev Rezidans Koruma Projesi ile terk edilmiş evler galerilere, müzelere ve dükkânlara dönüştürüldü. Ziyaretçi sayısı 2015'te yaklaşık 1,4 milyona çıktı. Her sakin kalabalıklardan memnun değildi: Bir kısmı projeye katıldı, başkaları ise taşındı; o yıl 300 kadar ev boş duruyordu. Sokaklar boyunca boyalı evlerde hâlâ insanlar yaşıyor.