İmparator Hadrianus'un MS 134 ile 139 arasında kendisi ve ailesi için yaptırdığı mezar olarak başladı, daha sonra papalar tarafından bir kaleye, konuta ve hapishaneye dönüştürüldü; 1901'de askerî kullanımdan çıkarıldığından beri Museo Nazionale di Castel Sant'Angelo'ya ev sahipliği yapar. İtalyanca adı “Kutsal Melek Kalesi” anlamına gelir.

Mozole ilk başta tepesinde bir bahçe ve altın kaplama dört atlı bir araba bulunan süslü bir silindirdi. Hadrianus'un külleri, 138'de Baiae'de ölümünden bir yıl sonra eşi Sabina'nın ve evlatlık oğlu Lucius Aelius'un kalıntılarıyla birlikte buraya konuldu; sonraki imparatorlar da onları izledi, kayıtlara geçen sonuncusu 217'de Caracalla'dır. Urneler büyük olasılıkla yapının derinliklerinde, bugün Hazine Odası denen yerde duruyordu. Mezarı süsleyen şeylerin çoğu kayboldu: Yapı 401'de bir askerî kale ve Aurelianus Surları'nın parçası oldu, Alarik'in Vizigotları 410'da urneleri dağıttı ve Gotlar 537'de Roma'yı kuşattığında savunanlar bronz ve taş heykelleri saldırganların üzerine fırlattı.

Kale adını bir efsaneye borçludur: 590'da Başmelek Mikail mozolenin tepesinde kılıcını kınına sokarken görülmüş ve bu, bir veba salgınının sona erdiğinin işareti sayılmıştır. 14. yüzyıldan itibaren papalar yapıyı bir kaleye dönüştürdü; Papa III. Nicolaus onu kapalı ve tahkimli bir geçit olan Passetto di Borgo ile Aziz Petrus Bazilikası'na bağladı. 1527'deki Roma Yağması sırasında Papa VII. Clemens, V. Karl'ın birliklerinden burada korundu. X. Leo bir şapel ekledi; III. Paulus ise kuşatma altındaki bir papanın uygun odaları olsun diye gösterişli bir daire döşetti.

Papalık Devleti kalede mahkûm da tutardı: Giordano Bruno burada altı yıl geçirdi; diğer mahkûmlar arasında Cagliostro ile kuyumcu ve heykeltıraş Benvenuto Cellini de vardı. İdamlar küçük iç avluda yapılırdı. Hapishane, Puccini'nin, kahramanının surlardan kendini atmasıyla biten Tosca operasının üçüncü perdesinin mekânına ilham verdi.

İçeride ziyaretçiler, Raffaello da Montelupo'nun 1536'da kalenin tepesi için oyduğu mermer Aziz Mikail heykelini görebilir; heykel bugün yapının içindeki açık bir avluda durur. 1753'te tepedeki yerini, Flaman sanatçı Peter Anton von Verschaffelt'in eseri olan bugünkü bronz sürüm aldı. Hadrianus ayrıca doğrudan mezarına giden Pons Aelius'u yaptırdı; köprü, Mesih'in Çilesi'nin aletlerini taşıyan meleklerin Barok heykelleriyle sıralanmış olarak, Roma'nın merkezinden ve sol kıyıdan yapıya ulaşan yolu hâlâ oluşturur.