Mağribiler kaleyi 8. ve 9. yüzyıllarda, ağırlıkla tarımla geçinen bir bölgenin kalesi olarak yaptı; kale Reconquista sırasında kilit bir mevzi oldu. Tepeden Sintra belediyesinin toprakları, açık günlerde de Mafra ve Ericeira görülür. Portekiz kaleyi Ulusal Anıt olarak sınıflandırır; UNESCO da onu Sintra Kültürel Peyzajı'nın Dünya Mirası kaydına dahil eder.

Afonso Henriques'e bağlı kuvvetler 1147'de Lizbon'u alınca kale çatışmasız Hristiyanlara teslim oldu. Kral kaleyi 30 sakinin gözetimine bıraktı ve onların ayrıcalıklarını 1154 tarihli bir fermanla onayladı; surların içindeki bir şapel de cemaatin merkezi oldu. I. Fernando 1375'te kalenin yeniden yapılmasını emretti, ancak halk yavaş yavaş aşağıdaki Sintra köyüne indi. Şapel daha sonra, I. Manuel Yahudileri kovana kadar küçük bir Yahudi topluluğu tarafından kullanıldı ve kale boş kaldı. 1755 depremi kaleye daha fazla zarar verdi; 1838'e gelindiğinde kuleleri yıkıntı hâlindeydi.

Ziyaretçilerin bugün gezdiği kale çok şeyini II. Fernando'ya borçludur: 1840'tan itibaren surları güçlendirdi, yamaçlara ağaç dikti, yollar açtı ve şapeli korudu; çalışmaları Wilhelm Ludwig von Eschwege yönetti. Fernando, çalışmalar sırasında bulunan kemikleri barındırmak için şapelin yanına bir anıt yaptırdı. Sonuç, surların çevresinde ve içinde hem yerli hem egzotik bitkilerin bulunduğu, bir zamanlar sahip oldukları katları ve çatıları yitirmiş kuleleriyle romantik bir harabedir.

Kaleye ya Santa Maria e São Miguel'den turnikeli, korunan bir kapıdan ya da Pena Sarayı'ndan bir yolu geçerek girilir. Patikalar dış surdan, tepeleri piramit biçimli mazgal dişleriyle örtülü yuvarlak ve kare burçları olan ikinci sura doğru kıvrılarak çıkar; bu surun ana kapısının iki yanında iki burç vardır. İçeride mahzen ve hayvan ağıllarının kalıntıları, bir zamanlar çatısındaki açıklıklardan yağmur suyu toplayan 18 metre uzunluğunda bir yeraltı sarnıcı ve Arap döneminden kalma erzak siloları bulunur. En yüksek nokta güneybatı köşesindeki kraliyet kulesidir; kuzey taraftaki küçük Hainler Kapısı iç avluya açılır.

İkinci surun dışında, girişin yakınında, bitkileri, griffonları ve basiliskleri gösteren oymalı başlıkları ve tonozlu apsisinde fresk izleri bulunan São Pedro Şapeli'nin kalıntıları vardır. Burada 1979'da yapılan kazılarda 13. yüzyılın başlarına tarihlenen Orta Çağ mezarları bulundu. Şapel kalenin içinde durduğu için bir zamanlar cami olduğu yönünde bir gelenek doğmuştur; ancak bu binayı bir camiye bağlayan hiçbir kanıt yoktur. Tepe Lizbon'dan belirgin biçimde daha serin, daha sisli ve daha nemlidir; sis özellikle haziranda sıktır.