Gustave Eiffel'in şirketi kuleyi 1887 ile 1889 arasında, Fransız Devrimi'nin yüzüncü yılını kutlayan Exposition Universelle'in (Dünya Sergisi) merkez yapıtı olarak inşa etti; Parisliler ona “La dame de fer”, yani Demir Leydi lakabını taktı. Tasarım, Eiffel'in iki kıdemli mühendisi Maurice Koechlin ile Émile Nouguier'den çıktı; kemerleri ve öteki süslemeleri mimar Stephen Sauvestre ekledi. 1991'de UNESCO'nun Paris'teki Seine kıyıları Dünya Mirası kaydına dahil edildi.
Herkes kuleyi istemiyordu. Şubat 1887'de aralarında Charles Garnier, Guy de Maupassant ve Charles Gounod'nun da bulunduğu bir grup sanatçı ve yazar, Paris'in üzerine gölge düşürecek “yararsız ve canavarca” bir kuleye karşı bir protesto yayımladı; Eiffel de doğal kuvvetlerin yasalarının uyumun gizli yasalarına uyduğu yanıtını verdi. Çalışmalar yine de sürdü: Levallois-Perret'teki fabrika, alanda 2,5 milyon perçinle birleştirilen 18.038 parça üretti ve yalnızca bir işçi hayatını kaybetti. Kule geçici olarak düşünülmüştü ve 1909'da sökülecekti, ama radyo telgrafındaki yararı onu kurtardı; 1914'te buradaki bir verici, Birinci Marne Muharebesi öncesinde Alman iletişimini bozdu.
Ziyaretçilerin çıkabileceği üç kat vardır. İlk ikisine her biri 300'ü aşkın basamakla yürüyerek ya da asansörle çıkılabilir; en üst kata normalde yalnızca asansörle çıkılır ve bu katın üst platformu yerden 276 metre yüksektedir. Birinci katta 2014 yenilemesinde eklenen cam bir zemin ve Le 58 Tour Eiffel restoranı bulunur; ikinci katta, güney ayağındaki kendi asansörüyle ulaşılan Le Jules Verne restoranı yer alır. En tepede, Gustave Eiffel'in Thomas Edison gibi konukları ağırladığı küçük özel dairesi dönem eşyaları ve Eiffel ile konuklarının gerçeğe yakın figürleriyle ziyarete açılmıştır; bir de şampanya barı vardır.
Ayrıntılar daha yakından bakmaya değer. Eiffel, kısmen sanatçıların protestosuna yanıt olarak, kulenin çevresine Fransız bilim insanlarının, matematikçilerinin ve mühendislerinin 72 adını kazıttı; 20. yüzyılın başında üzerleri boyanan adlar 1986–87'de yeniden ortaya çıkarıldı. Boya, Paris göğüyle uyum içinde dursun diye üç tonda uygulanır: tepede daha açık, yere doğru daha koyu. Asansörlerin özgün hidrolik makineleri doğu ve batı ayaklarının dibindeki küçük bir müzede sergilenir. Kuzey ayağının dibinde Antoine Bourdelle'in yaptığı bir Eiffel büstü durur.
Nasıl gidilir
Kule, quai Branly'nin Pont d'Iéna ile buluştuğu yerde durur. RER için en yakın durak Champ de Mars – Tour Eiffel, metro için Bir-Hakeim'dir.




