Jacques-Germain Soufflot onu Kral XV. Louis için, Paris'in koruyucu azizesi Sainte Geneviève'e adanmış bir kilise olarak tasarladı; ancak 1790'da tamamlandığında Devrim başlamıştı ve 1791'de Meclis yapıyı ulusun büyük adamlarının yattığı bir yere dönüştürdü. Girişin üzerindeki “Aux grands hommes la patrie reconnaissante” (Büyük adamlara minnettar vatan) sözleri o karardan kalmadır.

Tepe zaten tarihle doluydu: Roma dönemi Lutetia'sının forumu buradaydı, Geneviève ilk olarak buraya gömüldü ve 508'de Frank Kralı Clovis bu noktaya bir kilise yaptırdı. XV. Louis 1744'te, bir hastalıktan kurtulursa harap durumdaki manastır kilisesinin yerine yenisini yaptıracağına ant içti; temeller 1758'de atıldı, Soufflot 1780'de ölünce de işi öğrencisi Jean-Baptiste Rondelet tamamladı. Soufflot taşı bir demir çubuk sistemiyle güçlendirmişti; bu çubuklar 2010 ile 2020 arasında yapılan bir restorasyonda değiştirildi.

Sonraki yüzyıl boyunca yapı kilise ile laik tapınak arasında gidip geldi ve her değişim iz bıraktı: Alınlık heykeli değiştirildi, kubbedeki haç yerini bir bayrağa bıraktı ve sonra geri geldi, iç mekân loş ve ağırbaşlı görünsün diye pencereler örüldü. 1881'de Üçüncü Cumhuriyet meseleyi kesin olarak çözdü; Victor Hugo'nun 1885'teki defni, mahzende elli yılı aşkın süredir yapılan ilk defindi. David d'Angers'in yaptığı bugünkü alınlık, Ulus'u büyük adamlara taç dağıtırken gösterir; soldaki figürler arasında Voltaire ve Rousseau, sağda da Napolyon vardır.

İçeride kubbenin aslında iç içe geçmiş üç kubbe olduğu ortaya çıkar. Ziyaretçiler en alttakinin açık ortasından, ikinci kubbedeki Antoine-Jean Gros'nun Sainte Geneviève'in Yüceltilmesi resmini görebilir. Neflerin duvarlarında Puvis de Chavannes, Alexandre Cabanel ve başkalarının yaptığı, Sainte Geneviève, Saint Denis, Clovis, Şarlman, IX. Louis ve Jeanne d'Arc'ın hayatlarını anlatan 19. yüzyıl resimleri bulunur. Kubbenin altında, Léon Foucault'nun Dünya'nın döndüğünü göstermek için 1851'de buraya astığı sarkacın bir kopyası asılıdır.

Mahzene gömülmek için bir meclis kararı gerekir. Voltaire ve Rousseau burada yatar; Victor Hugo, Émile Zola, Jean Jaurès, Jean Moulin, Louis Braille ve Soufflot'nun kendisi de öyle. 1995'te defnedilen Marie Curie, kendi başarısıyla buraya gömülen ilk kadındı. Alexandre Dumas 2002'de Cumhuriyet Muhafızları tarafından içeri taşındı, Simone Veil 2018'de geldi, Josephine Baker 2021'de alındı; 2026'da da tarihçi Marc Bloch ile eşi Simonne Vidal onları izledi. 2007'de açılan bir plaket, İşgal sırasında Yahudileri kurtardıkları için Yad Vashem'in Milletler Arasındaki Dürüst İnsanlar unvanını verdiği 2.600'den fazla kişiyi onurlandırır.