Şapel, 14. yüzyıla kadar Fransız krallarının yuvası olan Orta Çağ Palais de la Cité'sine aitti ve hemen yanındaki Conciergerie ile birlikte o Kapet sarayından günümüze ulaşan ender yapılardandır. 26 Nisan 1248'de kutsandı; hafiflik ve yükseklik peşindeki üslup evresi olan Rayonnant Gotik'in ders kitabı niteliğinde bir örneğidir.
Louis tacı Konstantinopolis'teki Latin imparatoru II. Baudouin'den 135.000 livreye satın aldı; para, tacı rehin olarak elinde tutan Venediklilere gitti. Taç Ağustos 1239'da Paris'e ulaştı ve yolun son kısmında onu kral bizzat, yalınayak taşıdı. Kutsal emanetler için yapılan gümüş bir röliker sandık ona 100.000 livreye mal oldu; camları dahil şapelin kendisi ise 40.000 livre tuttu. Yapı eşit büyüklükte iki kat olarak planlandı: Üst kat kraliyet ailesi, konukları ve kutsal emanetler için, alt kat ise saray çalışanları, yani askerler, hizmetkârlar ve saraylılar içindi.
Devrim ağır darbe vurdu. Şapel tahıl ambarına dönüştü, dış heykeller ve kraliyet amblemleri parçalandı, sivri kule yıkıldı, rölikerler madenleri için eritildi; Dikenli Taç kurtuldu ve Notre-Dame'ın hazinesine gitti. 1840'tan itibaren Félix Duban'ın başlattığı, Jean-Baptiste Lassus ve Émile Boeswillwald'ın sürdürdüğü, yardımcıları arasında Viollet-le-Duc'ün de bulunduğu yirmi sekiz yıllık bir restorasyon Orta Çağ görünümünü geri getirdi. Çatıdaki otuz üç metre yüksekliğindeki sedir ağacından sivri kule, bu alandaki beşinci kuledir ve o çalışmalardan kalmadır.
Ziyaretçiler önce alt şapele girer: Meryem Ana'ya adanmış, yalnızca 6,6 metre yüksekliğinde alçak bir mekân; sütunları IX. Louis'nin zambak armasıyla ve annesi Kastilyalı Blanche'ın şatosuyla boyanmıştır. Kulelerdeki dar merdivenler, duvar örgüsünün neredeyse kaybolup duvarların cama dönüştüğü üst şapele çıkar: Gül pencere hariç yaklaşık 670 metrekare cam. 13. yüzyıl ortasından kalma on beş yüksek pencere nefi ve apsisi koyu mavi ve kırmızılarla doldurur; şapeli yöneten Centre des monuments nationaux, toplam 1113 vitray pano sayıyor.
Pencereler bir hikâyeyi sırayla anlatır. Apsisteki üç pencere, ortada Çile olmak üzere Yeni Ahit'i gösterir; nef pencereleri ise kuzey duvardaki Yaratılış'tan başlayıp saat yönünde Çıkış, Hâkimler, Ester ve Davut üzerinden Krallar Kitabı'na uzanır. Güney duvardaki son pencere, kutsal emanetlerin Kral Louis'nin elinde Paris'e gelişini gösterir. Batı uçtaki gül pencere 15. yüzyılın sonunda Flamboyant üslupta eklendi: Dokuz metre çapındadır, seksen dokuz panosu Kıyamet'i tasvir eder. Nefin iki yanındaki iki küçük girinti, ayinler sırasında kral ile kraliçenin oturduğu yerleri gösterir.




