Ana salonu duvar ressamı José Clemente Orozco'nun büyük fresklerle kaplıdır ve yapı topluluğu 1997'de UNESCO Dünya Mirası listesine alındı.
Kurumu, 1796'da piskoposluk görevine başlayan Guadalajara Piskoposu Juan Ruiz de Cabañas 1810'da kurdu; bina onun adını taşır. Piskopos, Mexico City'den mimar Manuel Tolsá'yı getirdi; Tolsá'nın planı klasik örneklere, Paris'teki Les Invalides'e ve Madrid yakınlarındaki El Escorial'e dayanıyordu. Binalar birlikte 164'e 145 metrelik bir dikdörtgeni çevreler; hastalar, yaşlılar ve çocuklar rahatça dolaşabilsin diye hepsi tek düzlemdedir. Binalar 7,5 metre yüksekliğindedir; şapel ise bunun iki katına çıkar ve kubbesi 32,5 metreye ulaşır. İnşaat, piskoposun 1823'teki ölümünden sonra da sürdü ve 1829'da bitti.
19. yüzyılın ortalarında bir süre binalar kışla olarak kullanıldı, ancak darülaceze 1980'e kadar insanlara bakmayı sürdürdü; o yıl Cabañas Kültür Enstitüsü ve sanat ve zanaat okulları buraya taşındı. İçerideki en önemli eser, Orozco'nun anıtsal fresk dizisidir; bunların arasında 1936–39'da yapılan ve en bilinen eserlerinden biri olan Ateş Adamı alegorisi de vardır. Binanın dışında Alejandro Colunga'nın iki heykeli, Los magos universales ve La sala de los magos durur.




