Muvahhid halifesi Abdülmümin, Marakeş'i Murabıtlardan aldığı yıl olan 1147'de burada bir cami kurdu ve kısa süre sonra yanına neredeyse aynısı olan ikinci bir cami ekledi; 1158 civarına tarihlenen bu ikinci yapı, bugün ayakta duran camidir. Adı, kitapçılar anlamına gelen Arapça sözcükten gelir; bir zamanlar eteklerindeki sokakları dolduran, söylendiğine göre 100 kadar kitap satıcısının çalıştığı bu meslekten adını almıştır.
Kule moloz kumtaşından örülmüştür ve Muvahhid tasarımının bir örneğidir: Kenarı 12,81 metre olan bir taban üzerinde 55,68 metre yüksekliğinde kare bir ana gövde, tepede açık bir platform ve yivli bir kubbeyle örtülü daha küçük ikinci bir gövde. Dört yüzünün her birinde pencerelerin çevresinde, lambrekenli kemerlerden iç içe geçen çok dilimli kemerlere kadar farklı bir kör kemer dizisi vardır; en üst kat ise her yüzde aynı panoyu tekrarlar. Tepeye yakın yerde, sanat tarihçisi Jonathan Bloom'un Fas'ta güvenilir biçimde tarihlenen en eski zellij olarak gösterdiği beyaz ve yeşil çinilerden bir şerit uzanır. Alem, en büyüğünün çapı 2 metre olan üç bakır küre taşıyan bir direktir; halk arasındaki bir efsane bunların som altın olduğunu söyler. Bir zamanlar taşı kaplayan pembe sıva 1990'larda kaldırıldı; ancak Kûfi madalyonlar ve hayat ağacı motifleri de dahil olmak üzere daha eski aşı boyası süslemelerin izleri günümüze ulaştı.
Kulenin içinde geniş bir rampa, üst üste dizilmiş altı odanın yanından geçer; rampa, müezzinin yukarı atla çıkabileceği genişlikte yapılmıştır. Daha sonraki iki kule onun örneğini izledi: Rabat'taki Hassan Kulesi ve Sevilla'daki Giralda. Winston Churchill, 1943 Kazablanka Konferansı'ndan sonra minarenin resmini yaptı.
Caminin kendisi, eğimli yeşil kiremitli çatılar altında yaklaşık 90 metre genişliğinde uzun bir tuğla yapıdır; batı yüzünde dört, doğu yüzünde de dört girişi vardır. İbadet salonu, 17 nefte at nalı kemerleri taşıyan 100'den fazla beyaz sıvalı paye ormanıdır; kıble duvarı boyunca beş mukarnaslı kubbe ve başlıkları Kurtuba'dan gelen mermer sütunlarla çevrili bir mihrap bulunur. Yapı, batısında ve güneyinde bir gül bahçesi de olan bahçeli geniş bir meydanda durur ve geceleri projektörlerle aydınlatılır.
Jemaa el-Fnaa'ya doğru uzanan meydanda, ilk caminin kazılarla ortaya çıkarılmış temelleri, mihrabının ana hatlarıyla birlikte bugünkü caminin kuzeybatısında açıkta durur. Çevrelerinde, şehrin Murabıt kurucusu Ebu Bekir bin Ömer'in 1070'te yaptırdığı taş kale Ksar al-Hajjar'ın izleri ve Ali bin Yusuf'un sarayına ait olduğu düşünülen parçalar bulunur. Aynı meydanda, 17. yüzyılın başlarında yaşamış kadın bir mutasavvıfın türbesi olan küçük, beyaz kubbeli Lalla Zohra Kubbesi yer alır; Avenue Houmman-el-Fetouaki'nin karşısında da Murabıt emiri ve şehrin büyük imarcılarından Yusuf bin Taşfin'in küçük, sade, mazgallı türbesi durur.
Caminin özgün minberi, 1137'den itibaren Ali bin Yusuf için bir Kurtuba atölyesinde yapılmış sedir bir minberdir ve 1962'de El Badi Sarayı'na taşındı. Yanları, şimşir, hünnap ve abanoz ağacından oyma arabesk panoların çevresinde, fildişi kakmalı sekiz köşeli yıldızlar ve iç içe geçen şeritlerden oluşan bir kakma desenle kaplıdır; dokuz basamağı da at nalı kemerli arkadlarla süslüdür.




