Minare biçimli bir kule yapı topluluğunun üzerinde yükselir ve şehrin üzerinden Atlas Dağları'na doğru bakar.
Alanın hikâyesi, Saadi sultanı Moulay 'Abd-Allah'ın şehrin bu bölümünü imar etmeye başladığı 16. yüzyılın ikinci yarısında başlar. Burada duran Saadi sarayı, hanedanın çöküşünden sonra ayakta kalamadı ve on yedinci yüzyılın sonlarında yıkıldı. 19. yüzyılın ortalarına doğru arazi bir kaid olan el-Hac Abd-Allah U-Bihi'ye geçti; o da eski Saadi planını koruyan yeni bir saray yaptırdı. Sultan IV. Muhammed tarafından komplo kurmakla şüphelenilen U-Bihi, daha sonra zehirli çayla öldürüldü.
Mülk ardından nüfuzlu bir kadı olan Moulay Mustapha'ya geçti; o da 1912'de sarayı, el-Hac Muhammed Loukrissi'ye ait Fes'teki bir konakla takas etti. Bir zamanlar şehrin saatçiler loncasının başı olan Loukrissi, Sultan Moulay 'Abd-al-Hafiz'in mabeyincisi olmuştu; sultanın 1912'deki sürgününden sonra saraya taşındı ve 1934'teki ölümüne kadar burada yaşadı. O tarihten sonra yapılara bakılmadı ve yavaş yavaş harap oldular; ta ki 2012'de onları restore edip ziyarete açma planı filizlenene dek.
Bugün avluları birbirinden çok farklı iki bahçe dolduruyor. Biri dünyanın dört bir yanından toplanmış bitkilerden oluşan egzotik bir bahçe; öteki, 19. yüzyıldaki planına kavuşturulmuş bir İslam bahçesi: Kuran'daki cennet tasvirlerini anımsatan bir düzenle dört parçaya bölünmüş, gölgeli yolları ve düzenli bir simetrisi var. Alanın tam ortasında bir kaynak çıkar; suyu bir zamanlar riyadın çeşmelerini, havuzlarını ve kanallarını besleyen bir yeraltı kanal sistemi olan khettara aracılığıyla gelirdi; izleri hâlâ görülebilir.




