Lima başpiskoposlarının makamı burada; kilise Havari ve İncil Yazarı Aziz Yuhanna'ya adanmış. Francisco Pizarro ilk taşını 1535'te koydu, ama yapı bugünkü biçimiyle 1602 ile 1797 arasında yükseldi. 1991'den beri UNESCO Dünya Mirası olan Lima Tarihî Merkezi'nin parçası.
Buradaki ilk kilise 1538'de tamamlanan mütevazı bir yapıydı; Papa III. Paulus'un Lima'yı piskoposluk yapmasının ardından, 1552'de yalnızca 9'a 19 metrelik ikinci bir kilise açıldı. Bugünkü plan, 1585'te Cusco'dan çağrılan ve kısmen Jaén ve Sevilla katedrallerini örnek alarak yan şapelli, üç nefli bir Rönesans salon kilisesi çizen Francisco Becerra'ya dayanıyor. Depremler inşaatı tekrar tekrar vurdu; 1746 depremi yapıyı yıkılmanın eşiğine getirince Cizvit Juan Rher onu eski planlara göre, nervürlü tonozlarda ahşap ve quincha kullanarak yeniden inşa etti; Matías Maestro da çan kulelerini 1794 ile 1797 arasında tamamladı.
Cephe Plateresk süslemeli Rönesans üslubunda; iki yanında arduvaz külahlı Neoklasik kuleler yükseliyor. Meydana üç kapı açılıyor: Ortada Puerta del Perdón, iki yanında Puerta de la Epístola ve Puerta del Evangelio; üstlerinde Havarilerin heykelleri, ortadaki nişte de İsa'nın Kutsal Kalbi duruyor. Bir yan kapı iç avlu Patio de los Naranjos'a açılıyor. Sol kulede Lima'da dökülmüş la Cantabria adlı çan, sağ kulede ise la Purísima ve la Vieja asılı.
İçeride ahşap ve alçıdan Gotik nervürlü tonozlar yıldızlı bir gökyüzü gibi görünecek biçimde yapılmış; hafif malzemeler depremde duvarları koruyor. Yan nefler boyunca büyük Via Crucis tabloları sıralanıyor. 1804'ten itibaren Barok sunakların çoğu Neoklasik sunaklarla değiştirildi; bu işin büyük kısmını, transeptteki dört aziz heykelini de yapan Matías Maestro yönetti. Martín Alonso de Mesa'nın tasarlayıp Pedro de Noguera'nın yaptığı, oyma azizlerle kaplı 17. yüzyıl koro sıraları bugün, üzerinde bir Lekesiz Gebelik tasvirinin bulunduğu ana sunağın iki yanında duruyor. Girişin yanındaki iki levha, Papa II. Jean Paul'un 1985 ve 1988'deki ziyaretlerini anıyor.
Girişin sağında, Fetih sahnelerini gösteren mozaiklerle kaplı bir şapelde Francisco Pizarro'nun mezarı bulunuyor; önünde, doğduğu kasaba Trujillo'dan getirilmiş toprakla dolu küçük bir sandık var. 1891'den itibaren burada sergilenen mumyalanmış bir beden uzun süre onun sanıldı; ta ki 1977'de mahzende çalışan işçiler, yazıtına göre onun başını barındıran kurşun bir kutu bulana kadar; kutuyla birlikte bulunan kemiklerin de sonradan ona ait olduğu belirlendi. Bir başka şapelde Lima'nın ilk belediye başkanı Nicolás de Ribera'nın mezarı var; şehrin başpiskoposlarının çoğu da presbiteryumun altındaki bir mahzende yatıyor. Daha ileride Bassano atölyesinden on iki burç tablosunun bulunduğu ön sakristi, Juan Martínez de Arrona'nın yaptığı oyma bir çekmeceli dolabın bulunduğu sakristi ve II. Jean Paul'un Peru'da giydiği ayin giysilerinin sergilendiği Meclis Salonu yer alıyor.




