Kentin büyük bölümünü, 1309'daki gelişleri ile 1522'deki Osmanlı fethi arasında Saint-Jean Hastane Şövalyeleri yaptı; bu yüzden sokakları Gotik yapılarla dizilidir ve bunlara daha sonra Osmanlı yüzyıllarının camileri, hamamları ve konakları karışmıştır. UNESCO kenti 1988'de Dünya Mirası Listesi'ne aldı.
Kent iki bölümden oluşur: kuzeyde tamamen Şövalyeler'in yaptığı yukarı kent ve güney-güneybatıda aşağı kent. Simgesi, Kastello diye de anılan ve Yunan topraklarında ender görülen bir Gotik yapı olan Büyük Üstat Sarayı'dır. 7. yüzyılın sonlarından kalma bir Bizans kalesi olan yapı, Şövalyeler'in karargâhı ve Büyük Üstatlarının konutu oldu; Osmanlılar döneminde 1856'ya kadar bir komuta merkezi olarak kullanıldı. O yıl yakındaki Aziz Yuhanna Kilisesi'nin altındaki bir barut deposuna yıldırım düştü ve patlama sarayın üst katlarının çoğunu yıktı.
Ziyaretçilerin bugün gördüğü saray büyük ölçüde bir İtalyan yeniden yapımıdır. İtalyan yönetimi döneminde mimar Vittorio Mesturino sarayı ve yakındaki Şövalyeler Sokağı'nı yeniden tasarladı; saray, Osmanlı döneminden öncesine ait elde pek az veri varken 1937 ile 1940 arasında yeniden yapıldı. Araştırmacılar sonucu tarihsel doğruluktan yoksun olduğu için eleştirdi. Saray Kral III. Vittorio Emanuele'nin, daha sonra da adı girişin yanındaki bir plakette hâlâ duran Mussolini'nin tatil konutu olarak kullanıldı. Rodos 1948'de Yunanistan'a geçtikten sonra saray müze oldu.
Surlar, topun gelişiyle tahkimatın nasıl değiştiğini gösterir. Şövalyeler 1309'dan itibaren Konstantinopolis'in Theodosius surlarını örnek alarak Bizans surlarını güçlendirdi; 1480'deki Osmanlı kuşatmasından ve bir depremden sonra da surları topçuya karşı yeniden yapmak için İtalyan askerî mühendisler getirdi. Her bölümü Şövalyeler'in ulusal “dillerinden” biri korurdu; İtalya Burcu ve İspanya terpleni gibi adlar bunu hâlâ taşır. Osmanlılar 1522'den sonra surları yıkmadı, bakımını sürdürdü; bu yüzden sur hattı Şövalyeler yönetiminin sonundaki hâline çok yakın biçimde ayaktadır.
Eski kente on bir kapıdan girilir. Sarayın hemen altındaki d'Amboise Kapısı'nın üçlü bir savunma kuşağı, iki yuvarlak kulesi ve çivili eski ahşap kanatlarından kalıntılar vardır. Deniz Kapısı limandan ana girişti. Aziz Yuhanna Kapısı, 1522'de önünde o kadar çok adam düştü ki taşların kızardığına dair bir gelenekten ötürü “kırmızı kapı” anlamında Porta Kokkini diye bilinir. İçerideki sokak ve meydanlar arasında Sokrates Sokağı, Sokrates Meydanı, Yahudi Meydanı, saat kulesi ve Süleymaniye Camii vardır.




