Yapı 7. yüzyılın sonlarında bir Bizans kalesi olarak başladı; Hastane Şövalyeleri 1309'da Rodos'u aldıktan sonra yönetim merkezleri ve Büyük Üstatlarının makamı oldu ve saray, karargâh ve kaleyi tek bir yapıda birleştirdi. Bir çalışma, güneş tanrısı Helios'un antik bir tapınağının temellerini, belki de Rodos Heykeli'ni tam bu noktaya yerleştirir.
Şövalyeler sarayı 14. yüzyılın başlarında ve 1481 depreminden sonra yeniden onarıp elden geçirdi. Osmanlılar adayı 1522'de ele geçirince saray onlara komuta noktası ve kale olarak hizmet etti. Felaket 1856'da geldi: yakındaki Aziz Yuhanna Kilisesi'nin altında, belki de 1522 kuşatmasından beri orada duran bir barut deposuna yıldırım düştü. Patlama pek çok kişiyi öldürdü, kiliseyi yerle bir etti ve sarayın üst katlarının çoğunu yıkarak yalnızca zemin kattaki odaları bıraktı.
Ziyaretçilerin bugün gördüğü yapı büyük ölçüde bir İtalyan yeniden yapımıdır. İtalyan yönetimi döneminde mimar Vittorio Mesturino Osmanlı dönemi yapılarını kaldırdı ve 1937 ile 1940 arasında sarayı, yakındaki Şövalyeler Sokağı ile birlikte yeniden yaptı. Özgün yapıdan neredeyse hiçbir kalıntı ya da kayıt olmadan çalışarak, İtalyan yönetimine işleyen bir hükümet merkezi olarak da uygun düşen bir bina ortaya çıkardı; yapı tarihsel yanlışlıkları ve günümüze ulaşmış ortaçağ dokusunda yapılan gereksiz değişiklikler nedeniyle eleştirildi. Saray Kral III. Vittorio Emanuele'nin, daha sonra da adı girişin yanındaki büyük bir plakette hâlâ görülen Benito Mussolini'nin tatil konutu olarak kullanıldı.
Rodos, bir yıl önce İtalya ile imzalanan barış antlaşması uyarınca 1948'de Yunanistan'a geçti ve saray ardından müzeye dönüştürüldü. 1988'de, Yunanistan'ın Avrupa Ekonomik Topluluğu dönem başkanlığı sırasında, Başbakan Andreas Papandreou öteki topluluk liderlerini sarayın içinde bir toplantıda ağırladı.




