İkiz kardeşler Frederik ve Gerrit Braun bu planı 2000'de, Frederik'in Zürih'te bir model tren dükkânını ziyaret etmesinin ardından tasarladı; ilk üç bölüm 16 Ağustos 2001'de açıldı. Maket o günden beri büyümeyi sürdürüyor; model yapımcıları ve teknisyenler açık atölyelerde çalıştığından ziyaretçiler yeni dekorların şekillenişini izleyebiliyor.

Mayıs 2025 itibarıyla ray uzunluğu on iki bölüme ayrılmış 16.491 metreye ulaşmıştı. Almanya sahneleri arasında Harz dağları, hayalî kasaba Knuffingen ve Hamburg'un kendisi var; bunların ötesinde Avusturya ve Alpler, İsviçre, İskandinavya, İtalya, Amerika, Rio de Janeiro, Patagonya ve Provence'la birlikte Monako ile Hamburg Havalimanı'nın bir kopyası yer alıyor. Ziyaretçiler bir dizi odadan geçen uzun bir koridoru izliyor; trenler duvarlar boyunca ve yarımadalar üzerinde ilerliyor. 2020'den beri kanalın üzerindeki bir köprü, ilk odaları Antarktika ile Güney Amerika'nın sergilendiği ikinci bir binaya bağlıyor. Her 15 dakikada bir ışıklandırma alacakaranlık, gece ve gündüz döngüsünden geçiyor ve yüz binlerce minik ışığı yakıyor.

Cazibenin büyük kısmı küçük sahnelerde yatıyor. Knuffingen'de model arabalar bir yol ağında ilerliyor, itfaiye araçları da yaklaşık her 15 dakikada bir kurgulanmış bir acil duruma çıkıyor. Amerika bölümünde Las Vegas, Miami, Vahşi Batı'dan bir kesit ve bir uzay üssü; İskandinavya'da gelgitlerin canlandırıldığı gerçek sudan bir havuz; İtalya'da ise Roma'nın simge yapıları, Toskana manzaraları ve lav püskürten Vezüv var. Yalnızca 9 metrekarelik minik bir Venedik bölümü yaklaşık 35.000 iş saati aldı; HafenCity'nin küçük bir köşesinde de Elbphilharmonie konser salonu bulunuyor.

Mayıs 2011'de açılan Knuffingen Havalimanı, Hamburg Havalimanı örnek alınarak yapıldı. Uçaklar gizli kızaklar üzerinde 14 metrelik bir pistte hızlanıyor, kılavuz çubuklarla havalanıp duvarın içinde kayboluyor; yer araçları ise uçuşlar arasında onlara yakıt dolduruyor, yük yüklüyor ve boşaltıyor. Ekranlardaki canlı bir uçuş tarifesi gelişlere ve kalkışlara ayak uyduruyor. Yaklaşık 200 düğme ziyaretçilerin bir şeyleri harekete geçirmesini sağlıyor; rüzgâr türbinlerini döndürmekten stadyumda gol atmaya kadar. Düğmelerden biri, gerçek bir parça Lindt çikolatası veren minyatür bir çikolata fabrikasını çalıştırıyor.

İşletmeciler serginin neredeyse her zaman dolu ve çoğu zaman kalabalık olduğu konusunda uyarıyor; kalabalıktan hoşlanmayan ziyaretçilere sabah erken ya da akşam geç saatlerde gelmelerini veya bekleme süresi duyurulmamış bir zaman dilimi seçmelerini öneriyor. "Nachts im Wunderland" gibi akşam etkinlikleri maketi daha sakin bir ortamda görme fırsatı sunuyor; "Große Pötte & kleine Züge" ise ziyareti bir liman tekne turuyla birleştiriyor.