Bu değer, 1997'de yapılan ve eski yükseklikten 6 metre düşen bir uydu ölçümüyle belirlenmiştir. Dağın tamamı Kinabalu Parkı içindedir. Adı muhtemelen dağı koruyan ruh “Nabalu Dede” anlamındaki Aki Nabalu'nun kısaltılmış biçimidir; Liwan Kadazandusunlar ise ona “Büyük Ad” anlamındaki Gayo Ngaran der; dağ her yıl kutsal ziyaretlere sahne olur.
Jeolojik açıdan dağ gençtir: Daha eski kayaların arasından erimiş hâlde yukarı itilen ve ancak yaklaşık 10 milyon yıl önce soğuyan bir granodiyorit kütlesidir ve hâlâ yılda yaklaşık 5 mm yükselmektedir. Pleistosen'de buz örtüleri ve buzullar üst yamaçları kaplamış, sivri zirveyi ve kuzey yakadaki 1.800 metre derinliğindeki bir boğaz olan Low's Gully'yi kazımıştır. 2022'de Uluslararası Jeolojik Bilimler Birliği, Kinabalu Dağı granitini 100 jeolojik miras alanı listesine aldı.
Dağa tırmanmak, eteklerdeki nemli tropik ormandan tepedeki alpin koşullara geçmek demektir. 3.500 metrenin üzerinde koşullar ağaçlar için fazla serttir; daha yukarıda kayaların çatlaklarında yalnızca dayanıklı otlar, sazlar ve bodur çalılar yaşar. Zirvede soğuk zamanlarda kırağı ve buz görülür; kar ise yalnızca üç kez, 1975, 1993 ve 2022'de görülmüştür.
Tırmanıcıların çoğu, 1.866 metrede ve park merkezine 5,5 km uzaklıktaki Timpohon Kapısı'ndan başlar ve genellikle 3 ila 6 saatte 3.270 metredeki Laban Rata Dinlenme Evi'ne çıkar. Laban Rata'ya yol olmadığından malzemeleri hamallar taşır, bazen bir seferde 35 kg'dan fazla. Tırmanış genellikle Laban Rata'da bir gece konaklamayla iki güne bölünür; Low's Peak'e kalan, çoğu çıplak granit üzerindeki son 2 km 2 ila 4 saat sürer. Dağ 1987'den beri bir skyrunning yarışı olan Mount Kinabalu Climbathon'a da ev sahipliği yapıyor.
Zirve platosuna kaydedilmiş ilk tırmanışı, Mart 1851'de İngiliz sömürge yöneticisi Hugh Low, Kampung Kiau'dan bir Dusun olan Lemaing'in rehberliğinde yaptı; Low en yüksek noktanın kanatlı varlıklardan başka hiçbir şeyin ulaşamayacağı bir yer olduğuna hükmetti. Zoolog John Whitehead 1888'de zirveye çıktı; Şubat 1910'da ise botanikçi Lilian Gibbs zirveye ulaşan ilk kadın oldu. 5 Haziran 2015'te bir deprem ve onun tetiklediği heyelan, aralarında yürüyüşçüler ve rehberlerin de bulunduğu on sekiz kişinin dağda ölümüne yol açtı ve Donkey Ear's Peak'e ağır hasar verdi.




