Büyük kısmı tortul kayaçlardan oluşan Yüksek Atlas'ın aksine Toubkal kütlesi volkaniktir; aşınarak keskin alp sırtlarına dönüşmüş ve derin, dar vadilerle yarılmıştır. Dağ, güney yüzünde 1.800 metre kadar dik bir inişle küçük bir göle, Lac d'Ifni'ye iner.

Gelenlerin çoğu tırmanmak için değil, yürümek için gelir. Olağan çıkış, bir dağ sığınağında bir gece konaklamayla iki gün süren teknik gerektirmeyen bir yürüyüştür; yükseklik nedeniyle iyi bir kondisyon ister. Yolun bittiği köy olan Imlil'de, ekipmanı ve yiyeceği yukarı taşımak için rehber ve hamal tutulabilir. Kayıtlara geçen ilk çıkışı 12 Haziran 1923'te Hubert Dolbeau, Vincent Berger ve Marquis de Segonzac yaptı; bugün zirvede, Atlas'ın ve Küçük Atlas'ın büyük kısmını gören, piramit biçimli büyük bir metal nirengi işareti durur.

Normal rota Imlil'den Aroumd köyüne yürür, bir taşkın ovasını geçer ve vadiyi güneye doğru izleyerek bir Müslüman türbesinin çevresinde gelişmiş minik bir yerleşim olan Sidi Chamharouch'a varır. Oradan patika dereyi geçer ve Isougouane vadisinden dik bir yokuşla 3.207 m'deki taştan yapılmış iki kulübeye, zirve için olağan üs olan Refuge Les Mouflons ile Refuge du Toubkal'e tırmanır.

Sığınaklardan çıkan Ikhibi Sud rotası dereyi geçer, dik bir moloz yamacını tırmanıp asılı bir vadiye girer ve 3.940m'deki Tizi'n'Toubkal geçidine ulaşır; ardından kuzeye dönüp kolay yamaçlardan dar zirve sırtına çıkar. Başlıca zorlukları dik, kaygan moloz ve yüksekliktir. Vadinin daha aşağısından başlayan Ikhibi Nord rotası daha az kullanılır ama teknik olarak daha kolaydır; geçidi komşu Imouzzer ve Tibherine zirvelerine de ulaşır.

Nasıl gidilir

Yürüyüşçüler genellikle Marakeş'ten, dağın kapısı olan ve yolun bittiği köy Imlil'e gelir ve oradan yürür.