Saray federal yürütmenin merkezidir ve bu noktada Aztekler döneminden beri iktidar kullanılmaktadır: Yapı, II. Moctezuma'nın “Yeni Evleri”nin yerinde durur ve taşlarının büyük kısmı o saraydan gelmiştir. Yazar Carlos Fuentes yapıyı hem yolculuk eden hem kımıldamayan bir bina olarak nitelendirmiştir: üslubu İspanyol, ama Aztek tlatoani'sinden bu yana her hükümdarla aynı yere kök salmış.

Hernán Cortés, Fetih'ten sonra yıkık Aztek sarayına el koydu ve onu köşelerinde toplar bulunan bir kale olarak yeniden inşa etti. İspanyol Krallığı sarayı 1562'de oğlu Martín Cortés'ten satın aldı ve Genel Vali Sarayı yaptı; burası Yeni İspanya'nın neredeyse bütün genel valilerine, ayrıca mahkemelere ve hazineye ev sahipliği yaptı. Başpiskoposun destekçileri, genel valiyle yaşanan bir çekişme sırasında 1624'te sarayı ateşe verdi; 8 Haziran 1692'de ise saray neredeyse tamamen yıkıldı ve ardından Barok üslupta yeniden inşa edildi. Bağımsızlıktan sonra adı Ulusal Saray olarak değiştirildi; 1926 ile 1929 arasında üçüncü bir kat eklendi ve cephe bugün görülen kırmızı tezontle ile kaplandı.

Meydana bakan üç ana kapıdan ortadaki, Barok kemerlerle çevrili ana avluya açılır; Diego Rivera 1929 ile 1935 arasında büyük merdivenin ve üst koridorun duvar resimlerini burada yaptı. Merdivendeki “Meksika Halkının Destanı”, 1521 ile 1930 arasındaki Meksika tarihini bir triptik gibi üç bölümde anlatır. Sağ duvar, tanrı Quetzalcóatl çevresinde İspanyol öncesi Meksika'yı gösterir; büyük orta pano Fetih'in vahşetini, üstteki kemerde bağımsızlığı, altta ise Amerikan ve Fransız işgallerini, Reform'u ve Devrim'i gösterir; sol duvar 20. yüzyıla döner ve aralarında Karl Marx'tan Rockefeller ile Andrew Mellon'a kadar figürlerin ve Frida Kahlo'nun bulunduğu bir kalabalığı resmeder. Orta katta Rivera'nın 11 pano daha İspanyol öncesi yaşamı gösterir; aralarında bir pazar sahnesi olan Tlatelolco Tianguis'i ve Cortés'in Veracruz'a çıkışı da vardır.

Orta kapının üzerinde, Peder Miguel Hidalgo'nun İspanya'ya karşı ayaklanma çağrısı yapmak için Guanajuato'daki Dolores Hidalgo'da çaldığı çan asılıdır; çan buraya 1896'da getirilmiştir. Bağımsızlık Günü'nün arifesinde devlet başkanı çanı aşağıdaki balkondan çalar ve Zócalo'daki kalabalığa Grito de Dolores'i seslenir. Çanın yanında, oymalı bir Aztek kartal şövalyesi ile bir İspanyol şövalyesi figürü iki kültürün buluşmasını simgeler.

Kuzey kanatta, Juan ve Ramón Agea kardeşlerin altında dururken bir taburu üzerinden koşturarak sağlamlığını kanıtladıkları söylenen İmparatoriçe Merdiveni'ni geçince, Miguel Noreña'nın yaptığı oturan bronz Benito Juárez heykeli Benito Juárez Müzesi'ne götürür. Juárez başkanlığının sonunda burada yaşadı ve 18 Temmuz 1872'de burada öldü; yatak odası, oturma odası ve çalışma odası bazı eşyalarıyla birlikte korunur. Üst kattaki, 1857 Anayasası'nın yazıldığı eski Temsilciler Meclisi salonunda bu belge 1917 Anayasası ile birlikte sergilenir.