Pruvanın ucunda elinde bir gemi maketiyle Denizci Henrique durur; arkasında, iki eğimli yüzde, hükümdarlar, kâşifler, haritacılar, sanatçılar, bilim insanları ve misyonerler sıra hâlinde açık denize doğru eğilir.

İlk sürüm, 1940 Portekiz Dünya Sergisi için mimar José Ângelo Cottinelli Telmo ile heykeltıraş Leopoldo de Almeida'nın tasarladığı, çelik ve çimentodan, alçı figürlü geçici bir yapıydı ve 1943'e kadar yıkıldı. Kalıcı anıt, Denizci Henrique'nin ölümünün beş yüzüncü yılı anısına 1958-1960 arasında, özgününden daha büyük ölçekte yapıldı: çimento gövde Leiria'dan gelen pembemsi taşla kaplandı, heykeller Sintra kireçtaşından oyuldu. Anıt 9 Ağustos 1960'ta açıldı. Keşif yolculuklarını idealize eden bu tasvir, António de Oliveira Salazar'ın Estado Novo rejiminin bakışını yansıtır.

Anıtın önünde, zemine farklı türde kireçtaşlarıyla işlenmiş, 50 metre çapında dev bir rüzgâr gülü vardır; Güney Afrika hükümetinin hediyesidir ve Cristino da Silva tarafından tasarlanmıştır. Ortasında, Portekiz karakalarının ve karavelalarının rotalarını gösteren 14 metre genişliğinde bir dünya haritası bulunur. Kara tarafında, merdivenlerin iki yanındaki metal yazıtlar anıtı Prens Henrique'ye ve deniz yollarını keşfeden Portekizlilere, ayrıca onun beş yüzüncü yılına (1460–1960) adar.

Anıtın içi 1985'ten beri bir kültür merkezi olarak açıktır; birkaç katta bir oditoryum ve sergi salonları bulunur. Asansörle ya da 267 basamak tırmanarak çıkılan tepeden Tejo Nehri ve Belém semti görülür; Avenida de Brasília'nın karşısında duran Jerónimos Manastırı ile Belém Kulesi de manzaraya dahildir.