Mimarı Aníbal González, 1920'lerin Art Deco'sunu Yeni Rönesans, Yeni Barok ve Neo-Mudéjar biçimlerle harmanladı; ortaya çıkan yapı İspanyol mimarisindeki Bölgecilik akımının simgelerinden biri oldu.
Sergi için kentin güney ucunun tamamı bahçeler ve geniş bulvarlar olarak yeniden düzenlendi. Bunların merkezinde, Jean-Claude Nicolas Forestier'nin “Mağribî cennet bahçesi üslubu”nda düzenlediği María Luisa Parkı yer alır; palmiyeler, portakal ağaçları ve Akdeniz çamları arasında çinili çeşmeler, köşkler, havuzlar ve banklar bulunur. Parkın uzak ucuna doğru, fuardan kalan en görkemli köşklerin bazıları müzeye dönüştü; en uzaktaki, kentin arkeoloji koleksiyonlarını, özellikle Roma mozaiklerini ve yakınlardaki Italica'dan çıkan eserleri barındırır.
Hendeğin üzerinden meydana dört köprü geçer; her biri İspanya'nın eski krallıklarından birini temsil eder. Ortada Vicente Traver çeşmesi akar. Duvarlar boyunca, her İspanyol iline bir tane düşen bir dizi çinili niş uzanır; ziyaretçiler kendi memleketlerinin nişi önünde fotoğraf çektirmeyi sever. Her nişin yanında, küçük ve ücretsiz bir ödünç kütüphane işlevi gören örtülü kitap rafları bulunur; raflarda çoğu zaman o ille ilgili kitaplar ve başka ziyaretçilerin bıraktığı romanlar olur. Binaların kendisi devlet kurumlarına ofis olarak hizmet verir.
2007 ile 2010 arasında Sevilla Belediyesi meydanı Aníbal González'in planladığı biçime kavuşturdu; seramik sokak lambaları, banklar ve döşeme geri kazanıldı, kaybolan parçalar eski fotoğraf ve kartpostallardan yola çıkılarak yeniden yapıldı. Film ekipleri meydanı uzun zamandır kullanıyor: Arabistanlı Lawrence'ta (1962) görünür, 2002 yapımı Star Wars filmi Klonların Saldırısı onu Naboo gezegenindeki Theed kentinin dış çekimleri için kullandı, Diktatör (2012) filminin de çekim yerlerinden biriydi.




