Jeju'nun en doğudaki dağı olduğu için adada güneşin doğuşunu, özellikle de yılın ilk gündoğumunu izlemenin en sevilen yeridir. 2 Temmuz 2007'de listeye alınan UNESCO Doğal Dünya Mirası alanı Jeju Volkanik Adası ve Lav Tüpleri'nin bir parçasıdır ve 2000'den beri Güney Kore'nin Doğal Anıtı'dır.

İki adı bir zamanlar ayrıydı. “Seongsan” kale dağı demektir, çünkü zirvenin bir Kore kalesine benzediği söylenir; “gündoğumu tepesi” anlamına gelen “Ilchulbong” ise gündoğumu manzaralarıyla ününden gelen eski bir addır. Bazı yaşlılar onu hâlâ yeşil ya da mavi dağ anlamına gelen Cheongsan diye anar. Sığ bir deniz tabanındaki Surtsey tipi hidrovolkanik püskürmeler koniyi yaklaşık 6.700 yıl önce oluşturdu; dalgalar o zamandan beri koninin büyük kısmını aşındırarak iç katmanlarını yarlar boyunca açığa çıkardı. Başlangıçta ayrı bir adaydı; sonra biriken tortular onu Jeju'ya bağladı.

Tepeye ahşap bir merdiven çıkar; tırmanış 30 dakikayı bulabilir. Dağın çapı 600 metredir; krateri, tabanı deniz seviyesinden 90 metre kadar yukarıda olan düzgün, sığ bir çanaktır. Tepeden manzara Hallasan'ı, Udo adasını ve açık okyanusu kapsar. Volkanologların jeolojisi nedeniyle yakından incelediği dağda 240 kadar bitki taksonu kaydedilmiştir. İnsanlar bir zamanlar kraterin içinde at yetiştirip yaşardı; çiftçiler 20. yüzyılda burada bambu yetiştirdi, ta ki aynı yüzyılın sonlarında alan koruma altına alınana kadar.

Dağın yamaçları daha karanlık bir dönemin izlerini taşır. İkinci Dünya Savaşı sona yaklaşırken Japon İmparatorluk donanması, Jeju'ya beklenen Müttefik çıkarmasını durdurmak üzere patlayıcı yüklü tekneleri saklamak için dağın yamaçlarına 18 kadar mağara oydu; mağaralar duruyor ve Güney Kore'nin Kayıtlı Kültürel Mirasları arasında yer alıyor. Ziyaretçiler dağın eteklerindeki alanda da yürüyebilir.