Şogun Ashikaga Takauji tapınağı 1339'da, önce müttefiki sonra düşmanı olan İmparator Go-Daigo için anma törenleri düzenlemek amacıyla kurdu; yapım 1345'te tamamlandı. Tapınak, şehrin önde gelen Zen tapınakları olan Kyoto'nun Beş Dağı arasında birinci sıraya konmuştu ve 1994'ten beri UNESCO Dünya Mirası listesindeki Eski Kyoto'nun Tarihî Anıtları arasındadır.

Tapınaktan çok önce bu toprakta, erken Heian döneminde İmparator Saga'nın eşi İmparatoriçe Tachibana no Kachiko'nun kurduğu Danrin-ji bulunuyordu; 13. yüzyılda İmparator Go-Saga ve Kameyama araziye bir köşk yaptırdı ve adını batıdaki Ogura Dağı'nın kaplumbağa kabuğunu andıran biçiminden aldı; mezarları tapınak arazisindedir. “Gökyüzü ejderhası” anlamına gelen Tenryū adı, Takauji'nin kardeşi Tadayoshi'nin tapınağın güneyindeki Ōi Nehri üzerinde altın bir ejderha gördüğü bir rüyadan gelir. Yapımın masrafını karşılamak için 1342'de Tenryūji-bune adlı iki ticaret gemisi yola çıkarıldı; tapınak daha sonra Japonya'nın Ming Çini ile ticaretinde büyük rol oynadı.

En parlak döneminde tapınak yaklaşık 33 hektarlık bir alanı kaplıyordu ve 150 kadar alt tapınağı olduğu söylenir; ama 14. yüzyıldan Ōnin Savaşı'na, oradan 1815'e kadar yangınlar onu tekrar tekrar yok etti, 1864 Kinmon Olayı'nda da ağır hasar gördü. İlk yapıların hiçbiri günümüze ulaşmadı; bugün ayakta olanların çoğu geç Meiji döneminden kalmadır. En eski yapı, doğu yanındaki Momoyama üslubunda tek katlı bir kapı olan Chokushi Kapısı'dır; buradan alt tapınakların sıralandığı bir yol batıya uzanır; bu, bir Zen tapınağı için alışılmadık bir doğu-batı düzenidir.

1900'de yeniden yapılan vaaz salonu arazinin ortasında durur; içinde iki koruyucu arasında bir Buda tasviri ve tavanında Suzuki Shōnen'in yaptığı, bulutlar içinde bir ejderhayı gösteren Unryū-zu resmi vardır. Arkasında 1899 tarihli büyük başrahip salonu, 1924 tarihli küçük başrahip salonu ve İmparator Go-Daigo'nun oyma ahşap bir tasvirle onurlandırıldığı, Kamakura dönemi üslubunda yapılmış 1934 tarihli Tahō-den bulunur. Başrahip bölümünün batısındaki, Sōgen Göleti'nin çevresini baştan sona dolaşan bir yolu olan bahçe, ulusal düzeyde Özel Doğal Güzellik Alanı olarak korunur ve Musō Soseki'nin özgün tasarımının izlerini taşır.