Anıt mezar 1961'de Çin'in ulusal düzeyde korunan ilk miras alanları arasına alındı; UNESCO da 1987'de onu asker çukurlarıyla birlikte Dünya Mirası Listesi'ne kaydetti.

Ordu 29 Mart 1974'te, Yang Zhifa, beş kardeşi ve komşuları Wang Puzhi bir kuyu kazarken gün ışığına çıktı. İmparatorun mezarının yapımına, onun 13 yaşında Qin Kralı olmasından kısa süre sonra, MÖ 246'da başlanmıştı. Tarihçi Sima Qian, mezarda 700.000 zorunlu işçinin çalıştığını yazmış ve gök cisimlerini gösteren bir tavanın altında cıva ırmaklarının aktığı bir mezar odası betimlemişti; höyüğün toprağında daha sonra saptanan yüksek cıva düzeyleri bu anlatıma ağırlık kazandırdı. Askerler, yapılan araştırmalarla kabaca 98 kilometrekare olarak ölçülen bir nekropolün yalnızca bir parçasıdır. Nekropol, imparatorun saray yerleşkesinin bir modeli olarak düzenlenmiştir; Li Dağı'nın eteğindeki piramit biçimli toprak höyüğün çevresinde bürolar, salonlar, ahırlar ve bir park bulunur.

Yaklaşık 7 metre derinliğinde dört ana çukur bulundu; askerler, imparatorun fethettiği devletlerin bulunduğu doğuya dönük olarak dizilmiştir. 230 metre uzunluğunda ve 62 metre genişliğindeki, bugün müzenin çatılı bir salonuyla örtülü 1 numaralı çukur, ordunun büyük bölümünü, 3.000'den fazla figürü, bir zamanlar kereste, kamış hasır ve kille örtülü on bir paralel koridorda barındırır. 2 numaralı çukurda süvariler, piyadeler ve savaş arabaları, 3 numaralı çukurda üst düzey subaylarla bir savaş arabasının bulunduğu komuta merkezi yer alır; 4 numaralı çukur ise boştur. Yanmış kirişler ve yangından zarar görmüş figürler, imparatorun ölümünden sonra kayda geçen ve çatının çökmesine yol açan yağma ve yangına işaret eder; sergilenen figürler parçalardan yeniden birleştirilmiştir.

Askerlerin boyu kabaca 1,75 ile 2 metre arasındadır, subaylar genellikle daha uzundur; üniforma, zırh ve saç biçimleri rütbeye göre değişir: zırhlı ve zırhsız piyadeler, yuvarlak düz başlıklı süvariler, savaş arabası sürücüleri, diz çökmüş ve ayakta okçular ve generaller. Başlar, kollar, bacaklar ve gövdeler atölyelerde ayrı ayrı yapılıp birleştirildi; yüzler belki on temel kalıptan biçimlendirildi, ardından kille elde son hâline getirildi; bu yüzden hiçbiri birbirine tam olarak benzemez. Figürler bir zamanlar kırmızı, yeşil, mavi, Han moru olarak bilinen pigment ve yüzler için pembeyle boyanmıştı; ancak renklerin çoğu Xi'an'ın kuru havasıyla temastan sonra birkaç dakika içinde pul pul dökülür. Heykeltıraşlar adlarını figürlerin koltuk altlarına imzaladı.

Figürlerin çoğu bir zamanlar gerçek silahlar taşıyordu; bunların birçoğu erken dönemde yağmalandı ya da çürüdü, yine de çoğu 100'lük demetler hâlinde ok uçları olmak üzere 40.000'den fazla bronz parça, kılıçlar, mızraklar, arbaletler ve tetikleriyle birlikte ele geçirildi. Höyüğün çevresindeki öteki çukurlardan bronz arabalar, memur figürleri, taş zırhlar, yeraltı parkından bronz turnalar ve ördekler, ayrıca K9901 numaralı çukurdan kasları ve eklemleri alışılmadık bir canlılıkla biçimlendirilmiş, neredeyse çıplak bir grup akrobat ya da dansçı figürü çıktı.