Kalıcı tapınağın yapımına 1839'da başlandı ve üç yıl sürdü. Oymaları ve süslemeleri Fujianlı zanaatkârlar yaptı; para ağırlıkla varlıklı Hokkien tüccarlarından ve topluluk önderlerinden geldi. Giriş salonundaki bir granit kitabe bağışçıları sıralar; en büyük bağışçı Malakka doğumlu hayırsever Tan Tock Seng'dir. Aynı taş, kurucuların tapınağı her lehçe grubundan Çinliler için düşündüğünü de gösterir. Çin'den getirilen Mazu heykeli görkemli bir alayın ardından 1840'ta yerine kondu; aynı yıl tapınak avlusunda Hokkien Huay Kuan derneği kuruldu.

Bina, uçları yukarı kıvrılan 'kırlangıç kuyruğu' biçiminde biten kavisli çatı mahyalarıyla Hokkien üslubunu izler. Her iki ön salonun çatısındaki dört ejder, jian nian denen kes-yapıştır tekniğiyle küçük renkli seramik parçalarından yapılmış alevli bir incinin iki yanında durur. İçeride giriş salonu, ana salon ve arka salondan oluşan üç salonlu planı yan salonlar çevreler; zengin biçimde laka kaplı kirişler, konsollar ve tavanlarda ejderler ve anka kuşları vardır. Girişi taş aslanlar ve boyalı Kapı Tanrıları korur. Ana salonda İmparator Guangxu'nun 1907'de bağışladığı, 'güney denizlerinde yumuşak dalgalar' yazılı bir levha asılıdır.

Baş tanrı hâlâ Mazu'dur; yanında Tıp ve Sağlık Tanrısı Baosheng Dadi, manevi koruma için Guansheng Dijun, öğrencilerin ve velilerin sıkça ziyaret ettiği Konfüçyüs ve mabedi arkada yer alan Merhamet Tanrıçası Guanyin bulunur. Yerel Çinli Budistler ve Taocular hâlâ burada ibadet eder. Tapınağın yanında Tan Kim Seng, 1849'da Singapur'un ilk Çin okulu Chongwen Ge'nin yapımına önderlik etti; Chong Hock Köşkü de 1913'te eklendi. 1998 ile 2000 arasındaki restorasyon 2001'de UNESCO Asya-Pasifik Kültürel Miras Koruma Ödülleri'nde mansiyonla ödüllendirildi; tapınak ve Chongwen Ge birlikte Ulusal Anıt olarak korunur.