Birkaç binaya yayılan salonları, 1946'da ilk savaşın başlangıcından 1975'te ikincisinin sonuna kadar olan dönemi kapsıyor.
Müze 4 Eylül 1975'te, daha önce United States Information Agency'ye ait olan bir binada, ABD ve Kukla Suçları Sergi Evi adıyla açıldı. Adı, Amerika Birleşik Devletleri'yle ilişkiler değiştikçe iki kez değişti: 1990'da “ABD” ve “Kukla” sözcükleri çıkarıldı; 1995'te, diplomatik ilişkiler normalleştikten sonra “savaş suçları” ve “saldırganlık” da kaldırıldı ve geriye Savaş Kalıntıları Müzesi adı kaldı.
Avluda bir Bell UH-1 “Huey” helikopteri, bir Northrop F-5A savaş uçağı, bir M48 Patton tankı, bir Douglas A-1 Skyraider, bir Cessna A-37 Dragonfly ve bir BLU-82 “Daisy Cutter” bombası var; ABD Hava Kuvvetleri'ne aitmiş gibi işaretlenmiş uçakların birkaçı aslında Güney Vietnam hava kuvvetlerine aitti ve sergilenmek için yeniden boyandı. Bir köşede, patlayıcı dolguları ya da fünyeleri çıkarılmış patlamamış mühimmat duruyor.
İç mekânda binalardan biri, Güney Vietnam hükümetinin siyasi tutukluları tutmak için kullandığı “kaplan kafesleri”ni yeniden canlandırıyor; bir başkasında da Fransızların ve daha sonra Güney Vietnamlıların mahkûmları idam ettiği, son kez 1960'ta kullanılan bir giyotin var. Açıklamaları İngilizce, Vietnamca ve Japonca olan fotoğraf galerileri Turuncu Ajan ve öteki yaprak döktürücüleri, napalm ve fosfor bombalarını ve My Lai katliamı gibi vahşetleri ele alıyor; aralarında foto muhabiri Bunyo Ishikawa'nın 1998'de bağışladığı fotoğraflar da var. Üç kavanozda, Turuncu Ajan'daki dioksinlere maruz kalma nedeniyle sakat doğmuş fetüsler bulunuyor. Görüntülerin çoğu sarsıcı.




