Yerel halk, iskeleti andıran görünüşü yüzünden ona Casa dels ossos, yani Kemikler Evi der. Eixample semtinde, farklı mimarların dört Modernista evinin yan yana yarıştığı ve Illa de la Discòrdia (Anlaşmazlık Adası) olarak bilinen kesimde yer alır; 2005'te UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne eklendi.

Siparişi veren, binayı 1903'te, kentin en gözde bulvarı hâline gelmiş caddedeki seçkin konumu için satın alan tekstil sanayicisi Josep Batlló'ydu. Hemen yandaki evi çikolatacı Antoni Amatller, Josep Puig i Cadafalch'a çoktan yeniden yaptırmıştı; birkaç kapı ötede de Lluís Domènech i Montaner bir başka evi dönüştürüyordu. Batlló önce eski evi yıkmak istedi; Gaudí onu bunun yerine yenilemeye ikna etti. Evin kendi anlatımına göre Batlló ona tam bir yaratıcı özgürlük tanıdı. Gaudí aile için ana daireyi yeniden yaptı, katlar ekledi ve binanın tamamına ışık ulaştırmak için orta boşluğu genişletti.

Cephe üç bölümden oluşur. En altta ana kat, Montjuïc kumtaşından akışkan biçimlerde oyulmuştur; ince, kemiği andıran sütunları ve geniş açıklıkları ona “esnemeler evi” lakabını kazandırmıştır. Orta kısım, kırık seramik karolardan (trencadís) ve renkli cam disklerden oluşan, altın turuncusundan yeşilimsi maviye doğru renk değiştiren parıltılı bir yüzeydir; Monet'nin nilüferlerine benzetilmiştir. En üstte çatının kemerli silueti, pulları yeşilden maviye ve mordan pembeye geçen bir ejderha gibi okunur; onu, çoğu zaman Aziz Yorgi'nin mızrağı olarak yorumlanan bir kule ve haç deler.

İçeride ziyaret, yedi yüz metrekareden büyük olan soylu kattan geçer; bu kata, tavan pencereleri kaplumbağa kabuğu biçimindeki bir holden girilir. Batlló'nun çalışma odası ve yemek odası Passeig de Gràcia'ya bakar; flört eden çiftler için ayrılmış küçük bir köşede mantar biçiminde bir şömine vardır. Ev bu katı ilk kez 2002'de, Uluslararası Gaudí Yılı'nda halka açtı; daha sonra çatı katını ve ışıklığı da güzergâha ekledi.

Işıklık, en üstte en koyu, aşağıya doğru açılan mavi tonlarda çinilerle kaplıdır; böylece her kata ulaşan gün ışığı eşit olur. Gaudí tabanın denizin dibi gibi hissettirmesini istemişti. Daha yukarıda, bir zamanlar çamaşır ve depolama için kullanılan eski hizmet çatı katı beyaza boyanmıştır ve bir hayvanın göğüs kafesini andıran altmış zincir eğrisi kemerle örtülüdür. Çatı terasında, geri tepmeyi önlemek için tasarlanmış dört baca, ejderhanın çini kaplı omurgasının yanında durur.

Bina 1954'te Batlló ailesinden bir sigorta şirketine, 1993'te de onu restore eden Chupa Chups'ın sahibi Bernat ailesine geçti.