Bu noktada 1213 civarında ahşap bir şapel duruyordu; Utrecht piskoposu 1306'da onun yerini alan taş kiliseyi kutsadı ve Aziz Nikolaos'a adadı. 1578 Reformu'ndan sonra Kalvinistlere geçen kilise hâlâ Reform kilisesi; 2012'den beri aynı zamanda çağdaş sanat mekânı.
Amsterdamlılar kuşaklar boyu binayı genişletmeyi sürdürdü. Kutsanmadan yaklaşık elli yıl sonra yan nefler koro bölümünün çevresine doğru uzatıldı; kuzey ve güney transeptler de planı haça dönüştürdü. Bu çalışmalar 1421 ve 1452'deki şehir yangınlarına rağmen 1460'ta tamamlandı. 1566'daki Beeldenstorm'da (ikonoklazma) bir kalabalık, Jan van Scorel ile Maarten van Heemskerck'in yaptığı bir sunak tablosu da dahil olmak üzere kilisenin sanat eserlerinin çoğunu yok etti; yalnızca ulaşılamayan tavan resimleri kurtuldu. Tepedeki ahşap tonoz 1390'dan kalma Estonya meşesi kalaslardan yapılmış ve akustiğiyle biliniyor; koroda 12 misericord (oturak) var.
Kilise bir mezarlığın üzerine yapıldı ve zemininin tamamı mezar taşlarıyla döşeli: İçeride 1865'e kadar gömü yapıldığı için yaklaşık 2.500 mezar taşı 60.000 kadar kişinin mezarını örtüyor. Bunlar arasında besteci ve orgcu Jan Pieterszoon Sweelinck, deniz komutanı Jacob van Heemskerck, Kiliaen van Rensselaer ve Rembrandt'ın Gece Devriyesi'nin merkezindeki belediye başkanı Frans Banninck Cocq da var. Rembrandt buraya sık gelirdi ve bütün çocuklarını bu kilisede vaftiz ettirdi; eşi Saskia van Uylenburgh 1642'de buraya gömüldü. Her yıl 9 Mart'ta, artık yıllarda 8 Mart'ta, sabah güneşi kısa bir süre onun mezarının üzerine düşüyor.
Sonraki yüzyıllardan ayrıntılar hâlâ yerinde. 1681 tarihli meşe bir paravan koro bölümünü ayırıyor; üzerindeki yazıt 1578'de “Tanrı'nın kilisesinin kötüye kullanılması”nın sona erdiğini hatırlatıyor. Demir şapelde bir zamanlar şehrin en değerli belgelerinin sandığı saklanıyordu. Dört orgun en bilineni 1724'te Christian Vater tarafından yapılmış, sonradan Casper Müller tarafından güçlendirilmiş; Vater-Müller orgu adı buradan geliyor. Bir büst, on beş yaşında burada orgcu olan ve 150 Mezmur'un tamamını besteleyen Sweelinck'i onurlandırıyor.
Ziyaretçileri kilisenin ve Amsterdam'ın tarihi üzerine kalıcı bir sergi ile davet edilen sanatçıların bina için özel olarak yaptığı ve yalnızca bir kez sergilenen yeni eserler bekliyor. Mekâna özgü enstalasyonlar için davet edilen sanatçılar arasında George Bures Miller ile birlikte Janet Cardiff, Christian Boltanski, Marinus Boezem ve Nicolas Jaar var.




