Saklanma yeri, Prinsengracht 263'teki 17. yüzyıldan kalma bir kanal evinin arka binasında; burası sonradan Gizli Ek, Felemenkçe adıyla Achterhuis olarak tanındı. Müze 263 ile 267 numaralar arasındaki üç komşu binaya yayılıyor ve 3 Mayıs 1960'ta açıldı.
263 numaralı ev ve yanındaki 265 numara, 1635'te Dirk van Delft tarafından yapıldı; kanala bakan ön cephe 1740'taki bir yenilemeden kalma. İki yüzyıl konut olarak kullanılan bina daha sonra depoya dönüştü; geniş kapılı ön bölüm at ahırı olarak kullanıldı. 1 Aralık 1940'ta Anne'nin babası Otto Frank, çalıştığı Opekta ve Pectacon şirketlerinin bürolarını Singel kanalından buraya taşıdı. Zemin katta baharat öğütülüyor ve mallar paketleniyordu; aralarında Miep Gies, Bep Voskuijl, Johannes Kleiman ve Victor Kugler'in de bulunduğu çalışanları ise üst kattaki bürolarda çalışıyordu.
Arkadaki ek bina sokaktan görünmüyordu, çünkü avluyu çevreleyen evler onu kapatıyordu. Otto Frank, eşi Edith, kızları Margot ve Anne ile dört kişi daha burada, yaşam alanı yalnızca 42 metrekare kadar olan odalarda iki yıl bir ay yaşadı; Anne yine de buranın, haberini aldıkları başka saklanma yerlerine göre rahat olduğunu yazmıştı. Grup baskına uğrayıp tutuklandı ve hepsi kamplara sürüldü; yalnızca Otto Frank hayatta kaldı. Odalar boşaltılmadan önce Miep Gies ile Bep Voskuijl polisin emrine rağmen geri dönüp günlüğü oluşturacak kâğıtları kurtardı. Otto Frank günlüğü 1947'de Felemenkçe olarak, Anne'nin kendi seçtiği Het Achterhuis adıyla yayımladı; İngilizce çeviri saklanma yerine Secret Annex (Gizli Ek) adını verdi.
Kitap çıktıktan kısa süre sonra şirket çalışanları ziyaretçilere saklanma yerini göstermeye başladı. 1955'te bu sıra evleri satın alan bir giyim firması binayı yıkmayı planladı; Het Vrije Volk gazetesinin başlattığı bir kampanya ve binanın önündeki protestolar yıkımı durdurdu. Otto Frank'ın başkanlığındaki Anne Frank Vakfı 3 Mayıs 1957'de kuruldu; firma binayı aynı yılın ekim ayında vakfa bağışladı, vakıf da blokun geri kalanı yıkılmadan önce 265 numaralı evi satın aldı.
Ziyaretçiler 263 numaranın arkasındaki korunmuş ek binayı geziyor; diğer binalarda Anne Frank'ın hayatını ve dönemini anlatan kalıcı bir sergi ile her biçimiyle zulüm ve ayrımcılığa ayrılmış bir bölüm var. 1999'da başlayan yeniden yapılanmanın parçası olarak Prinsengracht ile Westermarkt'ın köşesine yapılan daha yeni bir binada giriş, bilet gişesi ve kafe bulunuyor. Sergilenen eşyalar arasında, Shelley Winters'ın 1959 yapımı Anne Frank'ın Hatıra Defteri filmindeki Petronella van Daan rolüyle aldığı ve sonradan müzeye bağışladığı Oscar ödülü de var. Önce CD-ROM'da, sonra 3 boyutlu olarak yayımlanan sanal tur, ziyarete kapalı ek bina bölümleri de dahil olmak üzere odaları önceden görmeyi sağlıyor.




