Gerrit Rietveld evi 1924'te, eşini yeni kaybetmiş üç çocuk annesi Truus Schröder için yaptı; ev, adını 1917'de kurulan bir dergiden alan De Stijl sanat akımının en bilinen yapıları arasında. 1976'dan beri tescilli anıt olan ev, 2000'de UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı.

Rietveld o sıralar mobilya tasarımcısı olarak, özellikle 1919 civarındaki Kırmızı ve Mavi Sandalye'siyle tanınıyordu; bu ev onun ilk eksiksiz eviydi. Schröder tasarımın her aşamasında onunla birlikte çalıştı: İçeriyi dışarıya bağlayan, mümkünse duvarsız, sade bir ev istiyordu. Cephelerde yüzeyler ve çizgiler, tıpkı sandalyenin ayrı parçaları gibi, birbirinin yanından kayıp geçiyor gibi görünüyor; aynı renkler ve düz çizgiler içeride de sürüyor. Yalnızca temeller ve balkonlar beton; duvarlar tuğla ve sıva, zeminler, kapılar ve pencere çerçeveleri ise ahşap.

Evin fikirleri en açık biçimde üst katta görülüyor. Gündüz tek bir açık alan olan bu kat, kayar ve döner paneller sayesinde akşamları kızlar için bir yatak odasına, oğul için bir başka yatak odasına ve bir oturma odasına bölünebiliyordu. Köşede, birbirine dik açıyla yerleştirilmiş büyük ve küçük iki pencere dışa doğru açılıyor ve böylece köşenin kendisi ortadan kalkıyor. Merdiven kayar bir kapının arkasına gizlenmiş, ahşap paneller pencereleri karartıyor; bir konuşma borusu da Schröder'in aşağı inmeden ön kapıdaki ziyaretçilerle konuşmasını sağlıyordu.

Yapıldığında ev şehrin kenarında, açık poldere bakıyordu; manzara o kadar önemliydi ki Schröder otuzlu yılların başında karşıdaki araziyi satın aldı ve Rietveld ile birlikte oraya iki konut bloğu tasarladı. 1960'larda evin hemen önüne dört şeritli bir yol ve bir viyadük yapıldı; Rietveld ev ile peyzaj arasındaki bağın koptuğunu düşündü. Schröder 1925'ten 1985'teki ölümüne kadar burada yaşadı; zemin katta atölyesi olan Rietveld, eşi 1957'de ölünce eve taşındı ve 1964'teki kendi ölümüne kadar burada kaldı. Evin restorasyonunu sonradan Bertus Mulder yaptı; ev bugün, ziyaretleri düzenleyen Centraal Museum ile birlikte bir vakıf tarafından korunuyor.