Adresi Paulus Potterstraat üzerinde; iki yanında Rijksmuseum ve Stedelijk Museum, yakınında da Concertgebouw var. Müze 2 Haziran 1973'te açıldı. Kalıcı sergideki eserler arasında Patates Yiyenler, Ayçiçekleri ve Badem Çiçekleri bulunuyor.
Koleksiyon onlarca yıl ressamın ailesinde kaldı. Vincent 1890'da öldüğünde satılmamış eserler kardeşi Theo'ya geçti; altı ay sonra ölen Theo onları dul eşi Johanna van Gogh-Bonger'e bıraktı. Johanna, ressamın ününü yaymak için pek çok tabloyu sattı, Hollanda'da ve yurt dışında sergiler düzenledi ve özel bir koleksiyonu elinde tuttu; bu koleksiyon 1925'te oğlu Vincent Willem van Gogh'a miras kaldı. Koleksiyon yıllarca Stedelijk Museum'da ödünç olarak sergilendi, 1962'de devletin girişimiyle kurulan Vincent van Gogh Vakfı'na geçti. Hollanda hükümeti 1963'te Gerrit Rietveld'den bir müze tasarlamasını istedi; Rietveld ertesi yıl öldü ve bina çalışmaları 1973'e kadar uzadı.
Müze birbirine bağlı iki binadan oluşuyor. Dikdörtgen ve dört katlı Rietveld binası kalıcı koleksiyonu barındırıyor: zemin katta bir mağaza, bir kafe ve tanıtım sergisi; birinci katta tarih sırasına göre dizilmiş Van Gogh eserleri; tabloların restorasyonuna ayrılmış ve küçük sergilere yer veren bir kat; en üst katta da çağdaşlarının eserleri, onun kendi işleriyle ilişkisi içinde. Japon mimar Kisho Kurokawa'nın tasarladığı ve 1998-1999'da eklenen oval Kurokawa kanadı büyük süreli sergilere ev sahipliği yapıyor; buraya Rietveld binasından bir tünelle geçiliyor.
Ana sergi Van Gogh'u bir yerden ötekine izliyor: Sonbaharda Kavaklı Yol gibi Nuenen'deki ilk dönem eserleri; Antwerp'teki Yanan Sigaralı İskelet Kafatası; Tarlakuşlu Buğday Tarlası ve Rue Lepic'teki odasından görünen manzarayla Paris yılları; Arles ve Zuhaf Askeri; Saint-Rémy'den Badem Çiçekleri; ve 1890'da Auvers-sur-Oise'da yapılan Kargalı Buğday Tarlası. Koleksiyonda dokuz otoportre ve 1882 gibi erken bir tarihten tablolar var; müze, Van Gogh'un Japon baskılarından neler aldığını da inceliyor. 2013'te müze, yıllarca Norveç'te bir tavan arasında kalmış ve Van Gogh'un Theo'ya yazdığı bir mektupta bizzat anlatıp 4 Temmuz 1888 tarihini verdiği Montmajour'da Gün Batımı adlı tuvali tanıttı.
Çağdaşlarının İzlenimci ve Post-İzlenimci eserleri tabloyu tamamlıyor: Paul Gauguin, Claude Monet, Édouard Manet, Georges Seurat, Paul Signac, Henri de Toulouse-Lautrec, Émile Bernard ve Odilon Redon'un tabloları ile Auguste Rodin ve Jules Dalou'nun heykelleri. Müze iki kez hırsızların hedefi oldu. 1991'de aralarında Patates Yiyenler'in de bulunduğu yirmi tablo çalındı ve 35 dakika sonra terk edilmiş bir arabada bulundu; 2002'de çalınan iki tablo ise 2016'da İtalya'da ele geçirildi.




