Ev 1606 dolaylarından kalma; 1627 civarında, muhtemelen Jacob van Campen'in elinden, bir kat daha ve üçgen alınlıklı yeni bir cephe kazandı. Rembrandt'ın 5 Ocak 1639'da üzerinde anlaştığı fiyat on üç bin guldendi; iflasının ardından ev 1658'de açık artırmaya çıkarıldı ve on bir bin guldene satıldı.

20. yüzyılın başında bina kötü durumdaydı. Amsterdam şehri, 1906 Rembrandt Yılı'nın ardından 1907'de binayı satın aldı ve Rembrandthuis vakfına devretti; müze fikri ressam Jozef Israëls'ten geldi. Karel de Bazel evi 1907-1911 yılları arasında restore etti ve ev 10 Haziran 1911'de açıldı; ilk ziyaretçileri Kraliçe Wilhelmina ile Prens Hendrik oldu.

İçerideki odalar, Rembrandt'ın nasıl yaşayıp çalıştığını gösterecek şekilde döşenmiş: oturma odası, koleksiyonunu sakladığı sanat odası ve atölyesi. Odalar 20. yüzyılda, 1656'daki iflası sırasında çıkarılan eşya envanterinden yararlanılarak yeniden düzenlendi. Yatak-oturma odasındaki 17. yüzyıldan kalma yatak Rembrandt'ın kendi yatağı değil ama aslına benziyor; koleksiyon odası da yeniden oluşturuldu. Evde hocası Pieter Lastman'ın ve öğrencileri Ferdinand Bol ile Govert Flinck'in tabloları asılı; Bol'un yaklaşık 1641 tarihli Manzarada Çoban Kız'ı eski oturma odasında.

Müzede Rembrandt'ın gravürlerinin neredeyse eksiksiz bir seti ve bazı özgün bakır kalıpları bulunuyor; bunlar sırayla gravür kabinesinde ve mağazanın da bulunduğu yandaki modern kanattaki sergilerde gösteriliyor. 1997'de evin fosseptiğinde bulunan iki küçük kabın, 2019'daki bir araştırmayla bizzat Rembrandt tarafından kullanıldığı ortaya kondu; birinde hâlâ, resim yapmadan önce tuvallerine sürdüğü kuvars ve kil karışımının izleri var ve ikisi de sergileniyor. Modern kanatta Rembrandt, çağdaşları ve sonraki sanatçılar üzerine süreli sergiler düzenleniyor; 2023'ten beri her yıl yapılan Rembrandt Open Studio da çağdaş sanatçıları evde çalışmaya davet ediyor.