Büyük bir çiftlik olarak başladı, 15 Eylül 1967'de ulusal park ilan edildi ve 7 Haziran 2008'de çok daha geniş Vatnajökull Ulusal Parkı'nın parçası oldu. Sivri zirvelerle çevrili buzul dilleri ve bunların üzerinde yükselen buzla kaplı Hvannadalshnjúkur zirvesinden oluşan manzarasını ateş ve su biçimlendirmiştir: Öræfajökull'un patlamaları ve Skeiðarárjökull ile Skaftafellsjökull buzulları, bir de bunları boşaltan nehirler.
Alanın içinde Morsárdalur vadisi, Kristínartindar dağı ve Vatnajökull buz örtüsünün bir dili olan Skaftafellsjökull bulunur. Güneyde, yanardağlar buzun altında patladığında boşalan taşkınlar, yani jökulhlaup'ların bıraktığı kumlardan oluşmuş geniş bir buzul önü ovası olan Skeiðarársandur uzanır; büyük taşkınların sonuncusu 1996'da yaşandı. Skeiðará, 1974'te üzerine köprü kurulana kadar 1 No'lu Yol'un bütün ülkenin çevresini dolaşmasını engelleyen son nehirdi. Görülecek yerler arasında kara bazalt sütunların önünden yaklaşık 20 metre aşağı dökülen Svartifoss da var.
Öræfajökull'un koruması sayesinde Skaftafell, güney kıyısının büyük bölümünden daha ılıman bir iklime ve bölgede pek alışılmadık güneşli yaz günlerine sahiptir. Alt yamaçları huş ağaçları ve arada bir üvez ağacı kaplar; yerli Bæjarstaðarskógur ormanında huşlar İzlanda'daki çoğu huştan daha uzun boylanır. Koyunlar burada otlamayı bıraktığından beri melek otu, deniz bezelyesi ve arktik nehir güzeli (arctic river beauty) gibi bitkiler Morsárdalur boyunca ve Skaftafellsjökull'un önündeki buzul molozunun üzerine yayılmıştır. Ormanlarda kızıl ardıç kuşu, ketenkuşu ve çitkuşu yaygındır; daha yükseklerde kar tavuğu ve altın yağmurcun görülür, kutup tilkisi de burada yaşar.
Skaftafell'de tarım neredeyse İzlanda'ya ilk yerleşimin başladığı döneme uzanır ve bir zamanlar bölge meclisleri bu topraklarda toplanırdı. 1362'deki Öræfajökull patlaması bütün topluluğu yok etti ve bölgeye “çorak toprak” anlamına gelen Öræfi adını bıraktı. Çiftlik daha sonra yeniden kuruldu, ancak Grímsvötn patlamalarının tetiklediği taşkınlar çayırlarını kül ve kum altında bıraktı. Eski çiftlik evinin kalıntıları yamaçların altındaki Gömlutún'da hâlâ görülebilir; 19. yüzyılın başında çiftlik yamacın yukarısına taşındı ve üç haneye bölündü. Bunlardan biri olan Sel 1946'da terk edildi; Ulusal Müze daha sonra onu restore ederek ziyaretçilere açtı. Burada geleneksel tarım 1988'de sona erdi.
Skaftafell Ziyaretçi Merkezi, Vatnajökull Ulusal Parkı'nın güney kesimine hizmet verir; parkurlar, doğa ve tarih hakkında bilgi sunar, insanlarla doğanın burada birbirini nasıl biçimlendirdiğini anlatan pano sergileri vardır. Alanı pek çok yürüyüş parkuru kat eder, geniş bir kamp alanı bulunur ve yakındaki buzullarda rehberli buzul turları yapılır.




